4 Μαύρα Κοστούμια

4 Μαύρα Κοστούμια

Σενάριο/Σκηνοθεσία: Ρένος Χαραλαμπίδης,

Παραγωγή: Boo Productions,

Πρωταγωνιστούν: Ρένος Χαραλαμπίδης, Γιάννης Ζουγανέλης, Τάκης Σπυριδάκης, Άλκης Παναγιωτίδης, Δημήτρης Πουλικάκος, Δημήτρης Βερύκιος, Νίκος Κατής

Τέσσερις αποτυχημένοι νεκροθάφτες πάνε για την αρπαχτή που θα τους δώσει την ευκαιρία να αλλάξουν ζωή, φεύγοντας από το επάγγελμα που πήγανε προσωρινά αλλά έμειναν για πάντα. Πραγματοποιούν, με την υπόσχεση μεγάλης αμοιβής, την τελευταία επιθυμία αποθανόντα πλούσιου Έλληνα της αλλοδαπής. Επιθυμεί να τον πάνε από την Αθήνα στο χωριό του με τα πόδια! Όταν στην πορεία διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχουν τα λεφτά της αμοιβής που τους έταξαν, απαγάγουν το πτώμα, το οποίο και τους μένει, αφού τελικά κανείς δεν ενδιαφέρεται για την υπόθεση. Όσο για το νεκρό, έχει να κλείσει κάποιος ανοιχτούς ερωτικούς λογαριασμούς που θα μετατρέψουν το ταξίδι της επιστροφής σε ύμνο στην ζωή.

Δείτε εδώ το τρέιλερ…

Δείτε την κριτική από τον Ριζοσπάστη…

Δείτε την κριτική από το cinemanews…

Δείτε την κριτική από το Έθνος…

Δείτε την κριτική από τη LIFO…

Κατά τη δική μου ταπεινή άποψη η ταινία έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει μια καλτ δημιουργία. Ο Ρένος Χαραλαμπίδης στην τέταρτη ταινία του δείχνει έτοιμος να κάνει το βήμα για μεγαλύτερα πράγματα. Ελπίζω να εξελιχθεί κι άλλο σαν σκηνοθέτης στο μέλλον.

Γεμάτο τεχνολογικά επιτεύγματα το Avatar

Εξαιρετική τεχνικά (η τρισδιάστατη απεικόνιση είναι καθηλωτική) και με αξιοπρεπές σενάριο (αν και δεν συμφωνώ με την οπτική του σεναριογράφου) η ταινία του Κάμερον. Σε αρκετά σημεία έβλεπα την ταινία να αυτοπεριορίζεται στα όρια της κλασικής περιπέτειας για να μην ξενίσει το αμερικάνικο κοινό. Μερικές σκηνές έμοιαζαν να αντιγράφουν στοιχεία από άλλες ταινίες. Αλλού όμως υπήρχαν σπίθες αυθεντικής φαντασίας, ειδικά στην αποτύπωση της φύσης. Το τέλος ακολουθούσε τα κλισέ του είδους και οι σκηνές με τις αερομαχίες μπήκαν για να πουλήσει και το ομώνυμο παιχνίδι για υπολογιστές. Πάντως μην περιμένετε να συγκλονιστείτε από… τα «οικολογικά μηνύματα» της ταινίας!

Σύντομη αναφορά από το Αθηνόραμα…

Δείτε το άρθρο του Ορ. Ανδρεαδάκη στο «Σινεμά»…

Ο κόκκινος ουρανός έχει επίσης γράψει κριτική για την ταινία…

I LOVE KARDITSA

Πρωταγωνιστούν: ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ, ΜΠΕΣΥ ΜΑΛΦΑ, ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ, ΕΛΕΝΗ ΓΕΡΑΣΙΜΙΔΟΥ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΤΑΣΟΣ ΝΟΥΣΙΑΣ, ΣΟΦΙΑ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ, ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΑΦΟΥ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ, ΤΙΤΙΚΑ ΣΑΡΙΓΚΟΥΛΗ, ΣΟΥΛΑ ΔΙΑΚΑΤΟΥ, ΜΠΑΜΠΗΣ ΑΛΑΤΖΑΣ, ΕΛΕΝΗ ΚΑΨΑΣΚΗ, ΠΕΤΡΟΣ ΞΕΚΟΥΚΗΣ

Φιλική Συμμετοχή: ΘΑΝΑΣΗΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ, ΝΑΤΑΛΙΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ, ΙΩΣΗΦ ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΒΕΡΛΕΚΗΣ

Σκηνοθεσία: ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ
Σενάριο: ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΤΣΙΤΙΡΙΔΟΥ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
Δ/νση Φωτογραφίας: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΜΟΓΛΟΥ
Μοντάζ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗΣ
Σκηνικά: ΕΦΗ ΖΥΓΟΥΡΗ
Κοστούμια: ΑΝΤΖΥ ΤΟΛΙΑ
Μουσική: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Το τραγούδι της ταινίας ερμηνεύουν οι ONIRAMA

Παραγωγή: MS MEDIA , ODEON

Υπόθεση: Ένας πρωτοπόρος Έλληνας επιστήμονας, στις αρχές της δεκαετίας του’ 70, στη Νέα Υόρκη, κλωνοποιεί τον πρώτο άνθρωπο, τον Έλληνα Γρηγόρη Κανιά, από την Καρδίτσα, δημιουργώντας τον Μάικ Κανιά.
Στην Αμερική του 21ου αιώνα, ο Μάικ σταματά ένα βράδυ για τσιγάρα και πέφτει θύμα κλοπής. Έχοντας χάσει 30 εκατομμύρια δολάρια, βρίσκεται αντιμέτωπος με την Μαφία.
Για να σωθεί, θα πρέπει να πάει στην Καρδίτσα και να αλλάξουν θέσεις με τον κλώνο του.
Ο Γρηγόρης, ως τυπικός Έλληνας της επαρχίας, είναι μπλεγμένος σε πολλές ερωτικές ίντριγκες και ψάχνει τον τρόπο να αποκτήσει πολλά λεφτά χωρίς φυσικά να δουλέψει.
Μια sexy ξανθιά με μια μεγάλη επιταγή είναι το τέλειο δόλωμα…

Η ταινία “I Love Karditsa” αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στις 14 Ιανουαρίου 2010.

Δείτε εδώ το τρέιλερ…

Πρόκειται για την εκδίκηση της χωριατιάς, την επιστροφή της φαρσοκωμωδίας, το θρίαμβο της κακογουστιάς! Μια ταινία που γαργαλά τα χαμηλότερα ένστικτα του θεατή. Και αναρίθμητοι εξαιρετικοί ηθοποιοί που υπηρετούν με το ταλέντο τους την επιστροφή της βιντεοαισθητικής του 1980 εν έτη 2010.

Ταινίες DC vs ταινίες Marvel: Ποιος θα είναι ο νικητής? (Μέρος 3)

Η μάχη εξελίσσεται

Που βρισκόμαστε τώρα; Η DC κυριάρχησε στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, αλλά τραυμάτισε τόσο άσχημα τα καλύτερά της φραντσάιζ, χωρίς να έχει ανταγωνισμό, ώστε το είδος αυτών των ταινιών θα είχε πεθάνει αν δεν το έσωζε η  Marvel. Η DC κατόπιν δανείστηκε το επιτυχημένο μοντέλο της Marvel. Άρχισε να αναδεικνύει τους χαρακτήρες της και να σέβεται τους σκηνοθέτες,  φθάνοντας στο σημείο να κλέψει το σκηνοθέτη των «X-Men» για να σκηνοθετήσει το «Superman Returns».

Το μέλλον της Marvel δείχνει λαμπρό. Ο «Wolverine» τα πήγε παραπάνω από ικανοποιητικά. Η κυριαρχία ενός νέου φραντσάιζ του «Iron Man» αναμένεται να συνεχιστεί την επόμενη χρονιά με το δεύτερο μέρος.

Η μεγάλη επιδίωξη όμως είναι να εμφανιστούν όλοι οι δημοφιλείς ήρωες της Marvel μαζί, υπό τον αναμενόμενο τίτλο «The Avengers». Τέτοιες υποσχέσεις άφησε η τελευταία σκηνή του «Iron Man» και  του «The Incredible Hulk». Η DC, για να απαντήσει, προσπάθησε να στήσει μια  ταινία για τη «Justice League of America». Η κολοσσιαία επιτυχία του «Dark Knight» και η αναπάντεχη μετριότητα του «Superman Returns» κατέστρεψαν προς το παρόν το σχέδιο. Από τη μία ο Κρίστιαν Μπέιλ έχει γίνει πολύ περιζήτητος και ακριβός, από την άλλη ο Μπράντον Ράουθ αποδείχθηκε ηθοποιός κάτω του μετρίου.

Η DC έκανε και άλλες ανοησίες. Γύρισε ένα πραγματικό σκουπίδι, την «Catwoman« με σκηνοθέτη κάποιον Πιτόφ και πρωταγωνίστρια την Χάλι Μπέρι. (Θύμιζε αναλογικά την αποτυχημένη «Supergirl« της δεκαετίας του 1980). Δεν προχώρησε στη δημιουργία δεύτερου μέρους για το «Constantine» του Κιάνου Ριβς παρά το ενδιαφέρον που είχε προκαλέσει. Ακόμα και στους πολύαναμενόμενους «Watchmen» προκάλεσε τόσα εμπόδια στη δουλειά του σκηνοθέτη Ζακ Σνάιντερ, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι πολύ κάτω του αναμενόμενου.

Ετυμηγορία

Φαίνεται πως η Marvel κάλυψε το χαμένο έδαφος των τόσων χρόνων καθυστέρησης και πλέον προηγείται κατά πολύ της DC σε τίτλους και εισιτήρια. Μόνο ο Μπάτμαν κρατάει τη DC στην επιφάνεια μετά τις φοβερές επιδόσεις του  «Dark Knight». Η DC δείχνει αδυναμία να αναπτύξει επιτυχημένα οποιονδήποτε άλλο χαρακτήρα. Αντίθετα η Marvel σχεδιάζει να ρίξει στη μάχη το Θωρ, να κάνει ταινία τα νεανικά χρόνια του Μαγκνέτο, να συνδυάσει πολλούς ήρωες μαζί, να ρίξει το Spider-Man 4 και 5 με διαφορά λίγων μηνών, όπου θα εξιστορείται ο γάμος του με τη Μέρι- Τζέιν. Να ανακηρύξουμε από τώρα το νικητή; Ή θα δούμε μια εντυπωσιακή ανατροπή; Η μάχη θα κριθεί στις οθόνες…

Ταινίες DC vs ταινίες Marvel: Ποιος θα είναι ο νικητής? (Μέρος 1)

Κόκα- κόλα και Πέψη. Δημοκρατικοί και ρεπουμπλικάνοι. Τσικίτα και Ντολ. Λέικερς και Σέλτικς. Windows και Linux. Ντόναλντ Ντακ και Ντάφυ Ντακ. Τα ζευγάρια των μονομάχων στην αμερικανική αγορά δεν έχουν τελειωμό. Με την ευκαιρία που ελληνική εφημερίδα διανέμει τις ταινίες του Σούπερμαν, ενώ είχαν προηγηθεί ο Μπάτμαν και ο Σπάιντερ-μαν, μπορούμε και εμείς να εξετάσουμε την κόντρα των δύο μεγάλων ανταγωνιστών των κόμικς με υπερήρωες. Θα ασχοληθούμε με ένα ειδικό σκέλος που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Τις ταινίες με υπερήρωες. Συγκεκριμένα θα προσπαθήσουμε να διαπιστώσουμε ποιος κερδίζει στη μάχη των δύο μονομάχων. Η Marvel ή η DC; Η πρώτη είναι πιο καινούρια, από τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η δεύτερη ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Πλέον η μάχη τους αποκτά άγρια χαρακτηριστικά και οι οπαδοί και των δύο πλευρών αδημονούν για τη συνέχεια.

Τα πρώτα χρόνια

Χωρίς να υπολογίζουμε τα πρώιμα σήριαλ, η DC ήταν η πρώτη που παρουσίασε μια πλήρη ταινία ενός από τους χαρακτήρες της. Ήταν ο Μπάτμαν του 1966. Πρωταγωνιστής ήταν ο Άνταμ Γουέστ. Η ταινία συνεχίστηκε στην τηλεόραση με εβδομαδιαίο σήριαλ. Παρότι διασκεδαστικό, αυτό το πρωτόλειο παράδειγμα μιας ταινίας υπερηρώων με ηθοποιούς και όχι κινούμενα σχέδια δεν έγινε ποτέ πλατιά αποδεκτό από το ίδιο κοινό που αγόραζε τα αντίστοιχα κόμικς. Τα κόμικς, που πολλοί τα θεωρούσαν σαν ανεγκέφαλη διασκέδαση, είχαν διαπραγματευτεί ήδη θέματα όπως η ουσιοεξάρτηση πολύ πριν την τηλεόραση. Τα κόμικς είχαν ένα μοναδικό τρόπο να τοποθετούν τους ήρωες σε ένα ρεαλιστικό κόσμο, ενώ όταν αυτοί μεταφέρονταν στον κινηματογράφο ζούσαν σε ένα κόσμο καρτουνίστικο. Τέτοιο χαρακτήρα είχε ο πρώτος Μπάτμαν, το κατοπινό σήριαλ του Μπάτμαν, του Σούπερμαν και του Φλας Γκόρντον (δεν ήταν της DC). Αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά της δεκαετίας του 1970. Στο τέλος της αυτό θα άλλαζε. 

Ο Σούπερμαν του 1978

   Το 1978 βγήκε στις αίθουσες ο Σούπερμαν του Ρίτσαρντ Ντόνερ και τέθηκε ένας πήχης που υπάρχει ακόμα και σήμερα. Ο Μάρλον Μπράντο (για μια χυδαία μεγάλη αμοιβή) ξεκίνησε την τάση των τεράστιων να εμφανίζονται σε ταινίες με υπερήρωες. Το σλόγκαν «Θα πιστέψεις πως ο άνθρωπος μπορεί να πετάξει» περιγράφει επαρκώς πόσο εμπνευσμένα για την εποχή ήταν τα ειδικά εφέ. Είναι κοινός τόπος σήμερα να βλέπεις ένα χαρακτήρα να πετά ρεαλιστικά στην οθόνη. Τότε όμως δεν ήταν.

Βλέποντας τον Κρίστοφερ Ριβ να πετά υπό το λαμπερό μουσικό θέμα του Τζον Γουίλιαμς το θέαμα ήταν ακαταμάχητο. Χωρίς να είναι τέλεια η ταινία (η αντιστροφή του χρόνου στο τέλος ήταν μια χοντροκοπιά) έφτασε τόσο ψηλά όσο αυτό το είδος των ταινιών μπορούσε να φτάσει. Το κλειδί ήταν πως η ταινία πήρε τον εαυτό της απολύτως στα σοβαρά, αλλά βρήκε το χρόνο και για χιούμορ. Ο πήχης είχε τεθεί.

Σούπερμαν και Σούπερμαν 2 γυρίζονταν ταυτόχρονα. Σκανδαλωδώς ο Ντόνερ απολύθηκε χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να ολοκληρώσει τη δεύτερη ταινία. Τη θέση του πήρε ο Ρίτσαρντ Λέστερ. Σε ένδειξη συμπαράστασης ο Τζιν Χαγκμαν που έπαιζε το Λεξ Λούθορ παραιτήθηκε. Για αυτό τον βλέπουμε πλάτη σε πολλές σκηνές. Παρόλα αυτά ο Σούπερμαν 2 ήταν καλή ταινία, έστω και τραυματισμένη. Ο Σούπερμαν ήταν ακόμα στην κορυφή του κόσμου και μαζί του και η DC. Αυτό δε θα κρατούσε.

Σούπερμαν 4

Ο Ρίτσαρντ Λέστερ έμεινε στο τιμόνι για τον Σούπερμαν 3 του 1983 και ο θρύλος της κομωδίας Ρίτσαρντ Πράιορ προστέθηκε στο καστ. Ο Πράιορ παρότι ιδιοφυής ήταν μια παράδοξη επιλογή για ταινία του Σούπερμαν. Παρόλο που το φιλμ ήταν ένα χάλι, υπήρχαν ακόμα καλές στιγμές. Αυτό όμως δεν ίσχυε για την αηδία του 1987: Σούπερμαν 4: Αναζήτηση της ειρήνης. Κάθε σταγόνα λογικής είχε πεταχτεί έξω από αυτό το τερατούργημα που κατέστρεψε οτιδήποτε ήταν καλό σε αυτή τη σειρά ταινιών. Οι άνθρωποι ανέπνεαν στο διάστημα, η πυρηνική ενέργεια δημιουργούσε έναν υπεράνθρωπο κακοποιό και ο Λεξ Λούθορ είχε ανιψιό. Το φραντσάιζ είχε πεθάνει.

Η πτώση και η αναγέννηση της DC

Μια σοβαρή εκδοχή του Μπάτμαν φημολογείτο για περίπου δεκα χρόνια αφότου ο Σούπερμαν είχε εμφανιστεί με επιτυχία. Το 1989 η φήμη έδωσε καρπούς με την κυκλοφορία του Μπάτμαν, χωρίς να λείψουν οι αντιπαραθέσεις. Ο σκηνοθέτης Τιμ Μπάρτον επέβαλε το προσωπικό του χαρακτηριστικό στυλ. Ακόμα πιο αμφιλεγόμενη ήταν η επιλογή του κωμικού Μάικλ Κίτον για τον ομώνυμο ρόλο. Ο Κίτον αποδείχθηκε ιδανική επιλογή για να δώσει ρεαλιστικότητα  στον στυλιζαρισμένο κόσμο του Μπάρτον. Ο οσκαρικός Τζακ Νίκολσον έπαιξε τον Τζόκερ σαν να έπαιζε τον εαυτό του, αλλά το κοινό το κατάπιε. Ο Μπάτμαν ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του 1989.

Αλλαγή φρουράς

Το 1990 με ελάχιστη προβολή ένας Κάπτεν Αμέρικα βγήκε στις αίθουσες. Λίγο αργότερα κατασκευάστηκε και μια χαμηλού προϋπολογισμού ταινία των Φαντάστικ Φορ με σκοπό να κρατηθεί το κοπυράιτ και όχι να βγει στις αίθουσες. Η «Ελευθεροτυπία» της εποχής έγραφε: «Πρώτα ήταν ο Σούπερμαν, μετά ο Μπάτμαν, μετά θα έρθει ο νέος Σούπερμαν. Η Marvel εξακολουθεί να τρώει τη σκόνη της ανταγωνιστικής DC» αναφερόμενη στις τότε φήμες για Σούπερμαν με το Νικ Κέιτζ πρωταγωνιστή. Κάποιοι πίστευαν πως το σύμπαν της Marvel μπορούσε να αποδειχθεί χρυσωρυχείο, αλλά θα έπαιρνε μερικά χρόνια ακόμα μέχρι να επιβεβαιωθούν. (συνεχίζεται…)

Στην πραγματικότητα η ταινία El Greco είναι διασκευή του Star Wars!

Mερικές φορές η αλήθεια ξεπερνά και την πιο αχαλίνωτη φαντασία! (που λέει και ο Λιακόπουλος)

Εμένα η αλήθεια με χτύπησε κατακούτελα όταν παρακολούθησα το DVD της ταινίας El Greco. Είναι ολοφάνερο ότι ο Γιάννης Σμαραγδής είχε πάντα όνειρο να σκηνοθετήσει ένα τουλάχιστον επεισόδιο Star Wars. Όμως ο  George Lucas δεν τον αξιοποίησε ποτέ στη φυσική του θέση.

Έτσι ο Γιάννης γύρισε τον El Greco σαν ταινία Star Wars!

Πρωταγωνιστής δεν είναι ο ίδιος ο El Greco, αλλά ο κακός Niño de Guevara.

Στην αρχή γουστάρει τη φωτεινή πλευρά της δύναμης που χειρίζεται με το πινέλο- φωτόσπαθο ο El Greco.

Όμως αυτό που κρύβει μέσα του είναι ο φόβος ότι δε θα δει ποτέ με τα μάτια του υπερκόσμιες εμπειρίες. Έτσι παίρνει το μονοπάτι της σκοτεινής πλευράς της δύναμης, από τη στιγμή που στέλνει την πρώτη κατηγορούμενη για μαγεία στην πυρά.

Με το πέρασμα των χρόνων γίνεται όλο και ισχυρότερος και ντύνεται και με πιο επιβλητικό στυλ. Αντί για μάσκα φοράει κουλ γυαλιά με λαστιχάκια!

Στο τέλος σε μια μάχη με τη χρήση της δύναμης, κερδίζει η φωτεινή πλευρά που διαθέτει ο El Greco.

Ας δούμε σύντομα και τους υπόλοιπους:

Λάκης Λαζόπουλος= Chewbacca (Έχει μαλλούρες και γρυλίζει)

Σωτήρης Μουστάκας= Ben Obi-Wan Kenobi (σοφός δάσκαλος, κατέχει τη φωτεινή πλευρά της δύναμης)

Δήμητρα Ματσούκα= Princess Leia Organa (δε μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό)

Λουδοβίκος των Ανωγείων= Yoda (ο Yoda έχει το ίδιο ύψος με το Λουδοβίκο)

Γιώργος Καραμίχος= C-3PO (είναι το ίδιο φλούφλης- ίσως και περισσότερο)

Ρένος Χαραλαμπίδης= Watto, the  junk dealer

Βενετσιάνοι στρατιώτες= stormtroopers

Κρητικοί αντιστασιακοί= rebelions

Δικαστήριο Ιεράς Εξέτασης= death star

Η Ζωή στους Βράχους (2009)

ζωή

Δείτε εδώ το trailer…

Η συγκλονιστική ταινία – ντοκιμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου «Η ζωή στους βράχους», από τις 19 Νοέμβρη στο «Τριανόν».

«Η ζωή στους βράχους»: Σενάριο – Σκηνοθεσία – Παραγωγή: Αλίντα Δημητρίου. Βοηθός σκηνοθέτη: Αφροδίτη Νικολαΐδου. Φωτογραφία: Αλέξης Γρίβας – Αφροδίτη Νικολαΐδου. Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη.

Οταν σκοπός ενός κινηματογραφιστή είναι η ειλικρινής του πρόθεση να αναζητήσει την αλήθεια, αρκεί μία κάμερα, μία φόρμα κοντινών πλάνων στην «πηγή» και πραγματικό θάρρος να αντέξει την αλήθεια. Διότι στο τέλος, μέσα από το έργο του, «θέλει» δε «θέλει», νομοτελειακά – ή «μοιραία» κατ’ άλλους – θα πάρει θέση. Διαβάστε την κριτική του Ριζοσπάστη…

Δείτε αναλυτικές πληροφορίες στο myfilm.gr…