Οι εχθροί της απεργίας – χωρίς μασκες

«Την είσηγηση γενικής απεργίας στις 24 Φεβρουαρίου και την αποχώρηση της ΓΣΕΕ από την επιτροπή για το ασφαλιστικό προανήγγειλε ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων Ελλάδος, Γιάννης Παναγόπουλος.

Μετά τη σύντομη συνάντηση μεταξύ ΓΣΕΕ και ΣΕΒ, ο κ. Παναγόπουλος τόνισε: «Λυπάμαι βαθύτατα γιατί η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση υποχώρησε στα θέλω των αγορών, όμως οι ανάγκες των ανθρώπων είναι πολύ δυνατές και θα εκφραστούν με αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Αύριο στη διοίκηση της ΓΣΕΕ θα εισηγηθώ την πραγματοποίηση Γενικής Απεργίας στις 24 του μήνα και την αποχώρηση των επιστημονικών συνεργατών μας από την επιτροπή για το ασφαλιστικό γιατί πλέον παρέλκει οποιαδήποτε παραμονή τους εκεί».»

Ώστε θα εισηγηθεί ο κ. Παναγόπουλος! Μήπως είναι λίγο ακραίο αυτό; Είναι δυνατόν η χαρισμάτική κυβέρνηση των άφθαρτων αγωνιστών του ΠΑΣΟΚ με φωτισμένο ηγέτη και λαολάτρευτο τιμονιέρη τον τρισμέγιστο Γιωργάκη Παπανδρέου να εφαρμόζει λανθασμένη πολιτική;

Ξανασκέψου το κ. Εργατοπατέρα, συγνώμη πώς μου ‘ρθε αυτό, κ. Παναγόπουλε θέλω να πω και ξανακάτσε στο τραπέζι του (μπουαχαχα) διαλόγου…

Η λατρεμένη μας ΠΑΣΚΕ από την άλλη δεν έχει αφήσει συνέλευση που να μην προσπαθήσει να την εμποδίσει, ΔΣ που να μην καταψηφίσει την απεργία στις 10 Φλεβάρη,  εργαζόμενους που να μην επιχειρήσει να παραπλανήσει. Σωστά, αφού τρώμε με χρυσά κουτάλια με το Γιώργο. Τι τις θέλουμε τις απεργίες; Τραπέζι του διαλόγου που τους χρειάζεται…

Το πολύ γέλιο το προσφέρει όμως η ΚΟΕ. Κάνει τουμπεκί για την απεργία στις 10 Φλεβάρη και βγάζει αφισούλα για το σύμφωνο σταθερότητας! Έτσι γενικά! Και να σκεφτείς πως κάποτε γράφανε στους τοίχους «Γενική απεργία τώρα, ΚΟΕ»! Ιδού η Ρόδος, ιδού και η απεργία…

Βέβαια έχουν φούριες τώρα τα παιδιά. Έχει καθυστερήσει ήδη 20 μέρες να βγει το πρώτο φύλλο του «Δρόμου» και τρέχουν να διοργανώσουν πάρτυ για να μαζέψουν λεφτά. Ε, θες και απεργίες τώρα!

ΚΟΕ: Τόσα πάρτυ και τόσες μπύρες, από τη ΔΑΠ είχαμε να δούμε!

Advertisements

Η «Αριστερά!» στη γειτονιά των αγγέλων!

Πέσαμε απ’ τα σύννεφα! Μετράμε τις πληγές μας! Σάλο έχουν προκαλέσει οι ραγδαίες εξελίξεις. Σκηνές σοκ, στιγμές ροκ! Ήταν βαρύς ο φόρος στο Μολώχ της τυπογραφίας! Βουτιά των διεθνών χρηματαγορών. Άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου! Σοκαρισμένη παραμένει η κοινή γνώμη. Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε η είδηση. Έχουμε θέμα!

Ήρθε η μέρα που ποτέ δε θέλαμε να φτάσει! Η αγαπημένη εφημερίδα του κάθε πικραμένου, αυτή που μας χάριζε το γέλιο, το χιουμοριστικό έντυπο πέρα από κάθε φαντασία έφυγε πλέον από το μάταιο τούτο κόσμο.

Η εφημερίδα «Αριστερά!» της ΚΟΕ εγκατέλειψε το μάταιο τούτο κόσμο για τα πιεστήρια του Ουρανού. Πλέον θα διακινείται ανάμεσα στα αγγελάκια και το γάργαρο γέλιο τους θα δονεί κάθε γωνιά του Παραδείσου…

Μας χάρισε υπέροχες στιγμές. Επαναστάσεις σε μακρινές γωνιές του κόσμου που κάλπαζαν από νίκη σε νίκη. Ενωτικά κινήματα που γίνονταν όλο και ενωτικότερα. Το θρυλικό μποϊκοτάζ των καφενείων. Συνδικαλιστικούς θριάμβους και συνελεύσεις με εκατομύρια ενθουσιασμένους αγωνιστές. Πανελαδικές κινητοποιήσεις που γίνονταν μόνο σε ένα γραφείο.

Με το παράπονο έφυγε η αγαπημένη εφημερίδα. Δεν κατάφερε να γίνει ποτέ εβδομαδιαία! Και οι παρηγορίες για τη νέα συνεταιρική εφημερίδα  ΚΟΕ- ΚΕΔΑ δεν μας λένε τίποτα. Ακόμα και αν γίνει ημερίσιος, ακόμα και αν γίνει η Αντι-αυγή του ΣΥΡΙΖΑ ο «Δρόμος» δε θα καλύψει ποτέ το δυσαναπλήρωτο κενό. Ελπίζουμε τουλάχιστον πως ο Πρόεδρος θα βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Ακόμα και αν δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας θα αφήσει ανοιχτους λογαριασμούς για τη ρεβάνς του γέλιου απέναντι στην σοβαρότητα, για γραφικότητα πέρα από κάθε φαντασία.

Έχε γειά λοιπόν αγαπημένη μας εφημερίδα… Να ζήσουμε να σε θυμόμαστε και ας είναι ελαφριά η χωματερή που θα σε σκεπάζει…

Υ.Γ Για να αλλάξουμε τώρα κλίμα, φανταστείτε πίκρα στα μέλη της ΚΟΕ! Παλιά τρόμαζαν να διακινήσουν την εφημερίδα κάθε δεκαπέντε μέρες. Τώρα το μαρτύριο θα είναι κάθε βδομάδα. Θα στενάξουν τα πορτοφόλια τους…

Σύμφωνα με την ΚΟΕ η απεργία στις 17 Δεκέμβρη δε συνέβη!

Ξέρετε πως έχω αδυναμία στην εφημερίδα της ΚΟΕ.

Ένας λόγος είναι ότι το 2008 θα γίνει εβδομαδιαία. Ίσως και το 2009! Έτσι μας πληροφορεί από το σάιτ της, έτσι πιστεύω και εγώ πως θα γίνει. Δεν με προβληματίζει καθόλου ότι έχουμε 2010. Όταν ο Ρούντι είναι ενωτικός και αριστερός όλα τα καταφέρνει!

Λίγο αγχώθηκα όμως, όταν είδα πως ο Ρούντι αποφάσισε να αποκτήσει και νέα αγαπημένη. Την εφημερίδα «Δρόμος»! Η οποία κατά διαβολική σύμπτωση θα είναι και αυτή προσεχώς εβδομαδιαία! Ελπίζω πως δε θα μας κόψει την παλιά για χάρη της νέας, ωραίας, ενωτικής και αριστερότερης εφημερίδας.

Εκεί βρίσκαμε τα πάντα. Για την επανάσταση του Νεπάλ που καλπάζει αγέρωχη. Για μποϊκοτάζ στα καφενεία που κλόνιζαν την πλουτοκρατία. Για επιτροπές ακρίβεια-στοπ με τεράστια μαζικότητα. Θα μπορέσει ο «Δρόμος» να συναγωνιστεί σε γέλιο την παλιά εφημερίδα;

Και πως μπορεί να γίνει αυτό, αφού η παλιά αγαπημένη του Ρούντι φτάνει το γέλιο σε νέα ύψη: «Το ΚΚΕ απών από το Δεκέμβρη». «Το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ είχε αναιμική παρουσία», «Στο ζήτημα της απεργιακής κινητοποίησης ενόψει του προϋπολογισμού, που ξεπουλήθηκε από τη ΓΣΕΕ, το ΠΑΜΕ κινήθηκε πάλι με τη γνωστή αντίληψη περιχαράκωσης –και όχι με μια αντίληψη να ενωθούν και να δράσουν από κοινού όλες οι αγωνιστικές δυνάμεις μέσα από μια πλατιά οργανωτική επιτροπή.»

Δηλαδή η ΚΟΕ που συντάχθηκε με τη ΓΣΕΕ κάνοντας απεργοσπασία, καταδικάζει το ΠΑΜΕ επειδή έκανε απεργία! Η οποία όμως απεργία δε συνέβη ποτέ, αφού το ΠΑΜΕ ήταν απών από το Δεκέμβρη! Και σε αυτή την απεργία (που δε συνέβη) τα σωματεία, οι ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα που πήραν μέρος, δεν είχαν το φιλότιμο να καλέσουν για ένα καφεδάκι, για ένα υποβρύχιο, για μια οργανωτική επιτροπή το Ρούντι, την ακρίβεια-στοπ και το δικαίωμα.γρ(ρρρρρ)! Αυτό είναι αγένεια, είναι τσιγκουνιά, είναι «εικονικό κίνημα» που λέγανε παλιότερα!

Υπάρχει όμως και ένα ελαφρυντικό. Πώς να κεράσει καφέ το ΠΑΜΕ (δηλαδή 2-3 άνθρωποι) το Ρούντι και την παρέα του (κάτι εκατομμύρια κόσμο);

Για αυτό ελπίζω πως ο Ρούντι δε θα θυμώσει ξαφνικά, με κίνδυνο να μας κόψει την εφημερίδα του. Με τι θα γελάμε τότε;

Υπόσχομαι λοιπόν πως το 2008 που η «Αριστερά!» θα γίνει εβδομαδιαία, θα τη διαβάζω κάθε δεκαπενθήμερο!

Φώτης Κουβέλης: «Ανοικτό το ενδεχόμενο διάσπασης»

«Σε απόλυτη συνέπεια με τις πολιτικές μας θέσεις για τον Συνασπισμό και τον συμμαχικό χαρακτήρα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α,, δεν θα πάρουμε κάρτα μέλους και δεν θα εγγραφούμε σε μητρώα μελών του. Έχω κάρτα μέλους του Συνασπισμού. Την επιλέξαμε όταν ιδρύσαμε τον Συνασπισμό, με τα συγκεκριμένα πολιτικά στοιχεία της σύγχρονης Αριστεράς, τη διατηρούμε σε όλη του την πορεία και δεν την εκχωρούμε. Το ζήτημα της κάρτας δεν είναι διαδικαστικό. Είναι βαθύτατα πολιτικό.»

Δείτε όλο το κείμενο εδώ…

Διότι όλη η κοινωνία καίγεται αυτή τη στιγμή με μία ανησυχία: «Θα πάρει κάρτα ο Κουβέλης; Θα γραφτεί σε μητρώο ο Κουβέλης;»

Θέλετε να φύγετε; Να φύγετε εκατό φορές! Θέλετε να μείνετε; Μείνετε μέχρι να πεθάνει ο Χαϊλάντερ! Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον μια βαρετή χιλιοπαιγμένη κωμωδία για να κλείνουν τα κανάλια τις τρύπες του Σαββατοκύριακου: φτηνή και αδιάφορη…

Υ.Γ. Ενώ η ΚΟΕ είναι μια κωμωδία φρέσκια, κεφάτη και δροσερή, που δε σε αφήνει να πλήξεις στιγμή! Εδώ και δυο χρόνια έγραφε συνεχεια η εφημερίδα «Αριστερά!» ότι προσεχώς γίνεται εβδομαδιαία. Στο τέλος το πήραν απόφαση ότι δεν μπορούν να την κάνουν εβδομαδιαία!

Έτσι θα φτιάξουν την «ενωτική αριστερά» συνεταιρικά με άλλες συνιστώσες. Θα μπορεί λοιπόν η σελίδα 5 που θα είναι της ΚΟΕ να τα χώνει στη σελίδα 3 που θα είναι της ΔΕΑ και αυτή στη σελίδα 4 που θα είναι της Βαλαβάνη! Θα είναι μια εφημερίδα ενωτικά διασπασμένη! Γεια σου Ρούντι με τις πλάκες σου!

Λεωνίδα ζούμε για να σ’ ακούμε!

Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του!

Ο «σοφός Νέστωρ» της Αριστεράς (μπορείς να τον πεις και Μητσοτάκη ή επίτιμο της αριστεράς, πάλι μέσα θα είσαι) Λεωνίδας Κύρκος έσπασε για πολλοστή φορά τη σιωπή του (μαζί και τα νεύρα του Ρούντι). Δημοκρατικά και ανανεωτικά (δηλαδή επειδή έτσι γούσταρε) έδωσε συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία (που αλλού;) της 14ης Ιουνίου. Ο τίτλος είναι προφητικός: «Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του».
Υπό κατασκευή
«Να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, και ο Συνασπισμός να ακολουθήσει νέα πορεία ζητάει με τόλμη ο Λεωνίδας Κύρκος. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή υπήρξε ένα λάθος που το πληρώσαμε με ήττα. Το εγχείρημα έφτασε στο τέλος του και δεν βλέπω να έχει περιθώρια εξόδου από αυτό το αδιέξοδο, υποστηρίζει ο ιστορικός ηγέτης της αριστεράς».
«Καρατομήθηκε ο Δ. Παπαδημούλης (…) Στη θέση του τοποθετήθηκε μια συντρόφισσα, δεν την ξέρω, υποθέτω πως είναι αξιόλογη, αλλά που δεν είχε ως τότε καμία επίδοση στα θέματα που καλούνταν να χειριστεί».
«… ήταν μια πράξη εύνοιας προς την αξίωση μιας συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία χαρακτηρίζεται για τις εξτρεμιστικές της τάσεις, της λεγόμενης ΚΟΕ. Από πού και ως που, όμως, η ΚΟΕ θα προσδιορίσει ποιος θα είναι ο δεύτερος ευρωβουλευτής;»
Είναι καταπληκτικό πως ρίχνει το δηλητήριο ο σοφός «Νέστωρ»! Το λάθος «υπήρξε» (ήταν φυσικό φαινόμενο, κάτι σαν τυφώνας), βλέπε: το «κάνατε» το λάθος, αλλά το «πληρώσαμε» (όλοι, μαζί και ο Κύρκος που δεν έφταιγε)! Μια συντρόφισσα «δεν την ξέρω» (διότι ποια είναι η Ελενίτσα για να την ξέρει κοτζάμ Κύρκος). «Από πού κι ως που η ΚΟΕ»! Πολύ σωστά! Ποιος τους άνοιξε να μπούνε; Όπως λέγανε οι «παλιοί» στο στρατό: «Οι νέοι είναι πονηροί και θέλουν το κακό μας, πάνε στο εστιατόριο και τρων το φαγητό μας»!
«Υπό ποιους όρους η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ; Αφήνω το θέμα να το διερευνήσουμε μέσα από μια συζήτηση που πρέπει να διεξαχθεί απροκάλυπτα, από τη στιγμή που τα συμπεράσματα από τις πρόσφατες εκλογές θα θέσουν τα προβλήματα σε νέα βάση. Θα έλεγα να ωριμάσουμε μαζί με τα πράγματα».
Έτσι είναι! Τι την θέλουμε την ΚΟΕ, όταν υπάρχει η ΠΑΣΟΚάρα!
ΠΑΣΟΚ
Εδώ θυμάμαι την εξής ιστορία. Ήταν κάποτε ένας νέος σπουδαστής από το ΤΕΙ Κρήτης. Κατηγορούσε το ΚΚΕ, διότι δεν έδειχνε τον σεβασμό που θεωρούσε πως ταίριαζε στο Λεωνίδα Κύρκο. Αργότερα εντάχθηκε στη ΔΕΑ και μέσω αυτής στο ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήθελα πολύ να μάθω τι σκέφτεται τώρα για το «σοφό Νέστορα» που ζητά να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να σταματήσει η συνεργασία με τις διάφορες συνιστώσες του!
Βέβαια οι προβλέψεις δεν ήταν ποτέ το δυνατό σημείο του Κύρκου. Για αυτό μη νομίζετε πως επειδή ο Λεωνίδας λέει «τέλος ο ΣΥΡΙΖΑ», θα γίνει απαραίτητα κάτι τέτοιο σύντομα. Αφενός οι καρέκλες είναι δυνατό συγκολλητικό στοιχείο, αφετέρου πολλοί από τους ΣΥΡΙΖΑίους δεν έχουν άλλη καλύτερη εναλλακτική λύση (που να γυρίζουν στην εξωκοινοβουλευτική σαν βρεγμένες κότες…). Εξάλλου η αστική τάξη χρειάζεται αναχώματα ενάντια στο ΚΚΕ.
Στο φινάλε ο Λεωνίδας πετάει και ένα ξεκάρφωτο για το ΚΚΕ: «Είναι ένοχο για την καταστροφή του ενιαίου Συνασπισμού, που αποτελούσε στην εποχή του μια μεγάλη ελπίδα». Είναι τουλάχιστον αστείο να του φταίει το ΚΚΕ, τη στιγμή που ζητάει να φύγουν οι πολύ μικρότερες, βολικότερες και ανανεωτικότερες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ! Στο βιβλίο «Ανατρεπτικά» του 1995, στη σελίδα 215 ο Κύρκος έγραφε: «Μια άλλη τάση της ΕΑΡ πίεζε να προχωρήσουμε στην ενοποίηση του ΣΥΝ σε ενιαίο κόμμα, με εκλογή των οργάνων του από τη βάση ως την κορυφή». Αλλά έτσι ήταν πάντα ο «σοφός Νέστωρ»! Και έτσι και κοκορέτσι. Πλουραλισμός απόψεων! Αλήθεια σήμερα ποια είναι η άποψή του; Να διαχυθούν οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ στο Συνασπισμό; Και αν όχι, γιατί, αφού παλιά υποστήριζε το αντίθετο όσον αφορούσε το ΚΚΕ;
skoupidia
Το ίδιο ερώτημα θα είχε ενδιαφέρον να το απαντούσε και η ΚΟΕ. Αφού κάθε φορά έλεγαν (δεν ξέρω αν το λένε και μετά τις εκλογές) «Ακόμα πιο αριστερά – ακόμα πιο ενωτικά», γιατί δεν το κάνουν πράξη; Να διαχυθούν στο Συνασπισμό και να γίνουν μια τάση του. Δε θα είναι μια τολμηρή «αριστερή και ενωτική» πράξη; Τώρα που τους θυμήθηκα ας παραθέσω και την περίφημη κριτική που είχαν κάνει στο «Πλαίσιο συζήτησης για την πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, 1-2 Μαρτίου 2008»:
«Ο ΣΥΡΙΖΑ αναμφισβήτητα ήταν η βασική δύναμη που κατοχυρώθηκε την πρόσφατη περίοδο και έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη πολιτική σκηνή και μια σημαντική σχέση με τα κινήματα και τις αντιστάσεις που αναπτύχθηκαν. Το καλό εκλογικό αποτέλεσμα, η εκλογική επιτυχία, η ενδυνάμωση σε αστικά κέντρα και στο χώρο της νεολαίας δείχνουν ότι μπόρεσε να συσπειρώσει ένα πολιτικοποιημένο, ριζοσπαστικό κομμάτι, μπόρεσε να έχει μια προνομιακή σχέση με στρώματα της νεολαίας που αγωνίζονταν και πλήττονταν, μπόρεσε κιόλας να εισπράξει ένα τμήμα της απογοητευμένης βάσης του ΠΑΣΟΚ. Μελετώντας το εκλογικό αποτέλεσμα προκύπτει εκτός των άλλων πως ένα μεγάλο τμήμα της γενιάς της μεταπολίτευσης και του Πολυτεχνείου, κυρίως ανένταχτο πείστηκε από την πολιτική συμπεριφορά και φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ, και ένα μεγάλο μέρος νέων συσπειρώθηκε γύρω από το ΣΥΡΙΖΑ (ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τρίτο κόμμα στους νέους ηλικιακά ψηφοφόρους). Τέλος, θετικό ρόλο έπαιξε ο Αλ. Αλαβάνος που ξεχώρισε από όλους τους υπόλοιπους επικεφαλής κομμάτων (σοβαρότητα, επιχειρηματολογία, υποστήριξη κινημάτων, αντιπαράθεση με την ΝΔ και τον δικομματισμό). Επομένως η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια αριστερή ριζοσπαστική ψήφος, μια αντινεοφιλελεύθερη ψήφος ενός τμήματος της κοινωνίας που παίρνει ενεργό μέρος στα κινήματα και τις αντιστάσεις και ενός τμήματος που επιζητά πειστικό λόγο και συγκεκριμένες προτάσεις, χωρίς να αρκείται σε γενικολογίες. Ήταν μια ψήφος επικρότησης μιας επιλογής και εκφραστής της θέλησης για πορεία ενωτική και αριστερή, μια ψήφος επιβράβευσης του κεντρικού συνθήματος: «Να νικήσει η ζωή, αλλάζουμε το τοπίο».
Το ΚΚΕ γνώρισε μια σημαντική άνοδο η οποία είναι πιο ισόρροπη σε αστικά κέντρα και επαρχία (σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ), με μεγαλύτερη διείσδυση σε στρώματα και χώρους της εργαζόμενης φτωχολογιάς. Ταυτόχρονα όμως είναι περισσότερο αποτέλεσμα μιας ψήφου διαμαρτυρίας και τιμωρίας των δύο μεγάλων, χωρίς πολλές αναζητήσεις και χωρίς ιδιαίτερο ιδεολογικό φορτίο ή επιδοκιμασία μιας στάσης του ΚΚΕ για τα κινήματα και την γενικότερη ανασυγκρότηση της αριστεράς.»
Η ψήφος στο ΚΚΕ το 2007 ήταν περιστασιακή ψήφος διαμαρτυρίας. Αντίθετα στο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ψήφος επικρότησης μιας επιλογής και εκφραστής της θέλησης για πορεία ενωτική και αριστερή, επιβράβευση ενός σύνθετου ενωτικού εγχειρήματος! Η εκτίμηση αυτή της ΚΟΕ επιβεβαιώθηκε περίτρανα στις πρόσφατες Ευρωεκλογές!
tsipras alavanos
Τέλος να κλείσουμε με το σχόλιο στα παρασκήνια της σημερινής Ελευθεροτυπίας με τίτλο: «Ούτε τηλέφωνο». «Οι σχέσεις του Α. Αλαβάνου με τον Α. Τσίπρα βρίσκονται μάλλον στο σημείο «μηδέν». Οι δυο πρόεδροι δεν έχουν επικοινωνήσει από το βράδυ της προπερασμένης Παρασκευής, όταν ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ είχε ολοκληρώσει την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη. Και στη συνεδρίαση της Γραμματείας, όπου κάθισαν δίπλα δίπλα, ο «ένας κοίταζε την ανατολή και ο άλλος τη δύση», σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες. Στενοί συνεργάτες του Α. Αλαβάνου σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις μεταφέρουν τη δυσαρέσκειά του για επιλογές του Α. Τσίπρα στη διάρκεια της ευρωεκστρατείας, αλλά και «παράκεντρων» που έχουν δημιουργηθεί στο ΣΥΝ». Σα δεν ντρέπονται οι συκοφάντες! Αφού στο Συνασπισμό είναι όλοι ενωμένοι σαν γροθιά, περνάνε καλά στα παρασκήνια και αυτό βγαίνει και στην κεφάτη επιθεώρηση που ανεβάζουν και φέτος στο Δελφινάριο!
τσίπρας

Από τη Συνέντευξη Τύπου της ΚΟΕ

Η Συνέντευξη Τύπου της ΚΟΕ για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ, πραγματοποιήθηκε στις 11/6/2009, στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ. Στη Συνέντευξη Τύπου μίλησαν οι Ελένη Σωτηρίου, υποψήφια στη δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ, Ρούντι Ρινάλντι και Νίκος Γαλάνης, μέλη της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και στελέχη της ΚΟΕ.

Η Ελένη Σωτηρίου δήλωσε: «… Στην ουσία δεν χτυπιέται το πρόσωπό μου, χτυπιέται το ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Η επίθεση αφορά το εγχείρημα γενικά της ριζοσπαστικής και ενωτικής αριστεράς. Και δυστυχώς θέλω να πω ότι σ’ αυτή την επίθεση είναι, αντικειμενικά, μαζί συγκροτήματα, συντηρητικοί πολιτικοί παράγοντες, η ακροδεξιά, όπως και τμήμα ανθρώπων που αυτοανακηρύσσονται ανανεωτικοί και αριστεροί, ξεχνώντας ότι έκαναν χρόνια να ξεφύγουν από το 1,5%…»

Όπως όλοι ξέρουμε «τμήμα ανθρώπων που αυτοανακηρύσσονται ανανεωτικοί και αριστεροί» και που «έκαναν χρόνια να ξεφύγουν από το 1,5%» δεν είναι ούτε η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, ούτε οι Οικολόγοι του Δημοσθένη Βεργή. Είναι το πρώην «ΚΚΕ εσ.» και νυν Ανανεωτική Πτέρυγα. Όμως εδώ έχουμε μια επίθεση από «συγκροτήματα, συντηρητικούς πολιτικούς παράγοντες, την ακροδεξιά». Είναι δυνατόν μαζί με αυτούς να είναι και οι… σύμαχοι από το ΣΥΡΙΖΑ;

Ας δούμε τι έλεγε η ΚΟΕ στις 26 Μάη: «Ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ«.
«… Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μόνο κόμμα που μπορεί ν’ αλλάξει το τοπίο. Είναι τυχαίο ότι βρέθηκε στο στόχαστρο των εκδοτικών και οικονομικών συμφερόντων όταν δεν πήγε με τα νερά τους, όταν στάθηκε απέναντί τους και μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας;…» «…Δυνατή Αριστερά είναι η ενωμένη Αριστερά. Δυνατή Αριστερά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.»
Βλέπετε να λέει πουθενά για «τμήμα ανθρώπων που αυτοανακηρύσσονται ανανεωτικοί και αριστεροί και που έκαναν χρόνια να ξεφύγουν από το 1,5%»; Κάθε άλλο. Οι τύποι του 1,5% είναι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, και όλοι μαζί, αριστερά και ενωτικά μάχονται τα εκδοτικά – οικονομικά συμφέροντα.
Οι κακοί είναι το ΚΚΕ! «…Δεν ξεχνάμε το ΚΚΕ. Την αριστερά των μεγάλων λόγων, της απραξίας και της περιχαράκωσης. Την αριστερά που πολέμησε την εξέγερση του Δεκέμβρη.» (Τώρα πως είναι δυνατό να λένε πως το ΚΚΕ τιμωρήθηκε επειδή «… πολέμησε την εξέγερση του Δεκέμβρη (!)» και ταυτόχρονα πως ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε εκλογικό κόστος επειδή… υπερασπίστηκε την «εξέγερση» του Δεκέμβρη, μόνο αυτοί το ξέρουν!)

Άρα υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Α) Η ΚΟΕ θέλοντας και μη έκανε γαργάρα προεκλογικά τις όποιες διαμάχες μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να τσιμπήσει την πολυπόθητη καρέκλα του Ευρωβουλευτή και τώρα βγάζει την οργή της. Β) Η ΚΟΕ μας δουλεύει πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αριστερό, ενωτικό εγχείρημα. Διαλέγετε και παίρνετε. Έμένα πάντως και τα δύο σωστά μου φαίνονται!

Η Ελένη συνεχίζει: «Τέλος, θεωρώ ότι πρέπει να σταματήσει ο εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος υπάρχει μέσα στην Αριστερά, αν θέλει να λέγεται Αριστερά.» Μα αυτοί δεν έλεγαν πως: «Το χαμόγελο του ΣΥΡΙΖΑ είναι η επιβεβαίωση μιας κατεύθυνσης προς τα αριστερά, μιας ενωτικής προσπάθειας και ορισμένων σχέσεων που έχουν κατακτηθεί και που έρχονται σε αντίθεση με όσα κυριαρχούσαν, π.χ. την περίοδο του 2004-2005. Από τον «κλινικά νεκρό» ΣΥΡΙΖΑ την επομένη των εκλογών του 2004, με την κυνική συμπεριφορά της τότε ηγεσίας του ΣΥΝ απέναντι στο εγχείρημα, οδηγηθήκαμε στις ανατροπές των μεγάλων νεολαιίστικων αγώνων, στις πετυχημένες αυτοδιοικητικές συνεργασίες και στο σωστό σύνθημα «αριστερά και ενωτικά», που άνοιξε την προεκλογική καμπάνια και σηματοδότησε τη νέα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.» (Η ΚΟΕ για το ΣΥΡΙΖΑ, Φλεβάρης 2008)

Στη συνέχεια ο Νίκος Γαλάνης είπε: «Υπάρχει ένα ζήτημα και είναι ότι αντιμετωπίσαμε την κρίση εικονικά παρά πολιτικά. Δηλαδή δεν πήγαμε στους μαζικούς χώρους, στη νεολαία, στους εργαζόμενους των 700, των 500 ευρώ και συνολικά στους εργαζόμενους που χτυπιούνται με βάση την κρίση. Νομίζω ότι δεν αποκαλύψαμε τις υπεύθυνες πολιτικές και τους υπεύθυνους πολιτικούς που μας οδήγησαν στην κρίση, τις συνθήκες, οδηγίες και νόμους που μας οδήγησαν σε Ευρώπη και σε Ελλάδα στην κρίση και πολλές φορές μπορούμε να πούμε ότι με βάση αυτή την τοποθέτησή μας αθωώσαμε το σύστημα, αθωώσαμε τους πολιτικούς παράγοντες, οικονομικούς παράγοντες που μας οδήγησαν στην κρίση.»
Συγχαρητήρια! Το ερώτημα είναι: γιατί να προτιμήσει κάποιος εργαζόμενος το ΣΥΡΙΖΑ; Το ΚΚΕ που «πήγε στους μαζικούς χώρους, στη νεολαία, στους εργαζόμενους των 700, των 500 ευρώ και συνολικά στους εργαζόμενους που χτυπιούνται με βάση την κρίση» η ΚΟΕ το χαρακτηρίζει (αριστερά και ενωτικά) έτσι: «Αλλά τι προτείνει το ΚΚΕ στον ψηφοφόρο και την Αριστερά; Πρώτο παρουσιάζει μια νεφελώδικη «ανυπακοή» και «απειθαρχία» στην ΕΕ σαν το Α και Ω της πολιτικής στάσης, με «ολίγη» από ανώδυνο αντιδικομματισμό, χωρίς ακόμα, κι αυτήν τη στιγμή, να στρέφει τα κύρια πυρά στην κυβέρνηση της ΝΔ.»

Και συνεχίζει ο Νίκος: «… εμφανιστήκαμε πολλές φορές με δύο ψυχούλες, με δύο καρδιές. Με δύο λόγους και δύο πρακτικές. Πολλές φορές κάναμε ένα βήμα μπρος και δύο βήματα πίσω ή, αν θέλετε, βαράγαμε τη μία προς τα ‘κει και μετά διαφορετικά και αυτό φάνηκε και με τον Δεκέμβρη και μετά τον Δεκέμβρη και στις εκλογές, για παράδειγμα, στους Πανεπιστημιακούς και σε μια σειρά ζητήματα που ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζότανε με δύο καρδιές, με δύο ψυχές, με δύο φωνές. Αυτό δημιούργησε ένα πρόβλημα φερεγγυότητας στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ…» Όταν το ΚΚΕ έλεγε πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αναξιόπιστος και αφερέγγυος, ποιος είχε δίκιο;

«… γύρω από το ψηφοδέλτιο. Δεν εμφανίσαμε ένα ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο όχι με την έννοια της σύνθεσης αλλά με την έννοια της ταυτότητας αυτής καθ’ αυτής. Δώσαμε χώρο στην αποχή, με την έννοια ότι δεν αποδείξαμε ότι δεν είμαστε ίδιοι. Δεύτερον δώσαμε χώρο στο ΚΚΕ με την έννοια ότι δεν αποδείξαμε ότι εμείς είμαστε η ριζοσπαστική και ενωτική Αριστερά και αυτό θα μπορούσε να ήταν ένα στοιχείο αντιπαράθεσης αλλά την ίδια στιγμή και πρόσκλησης προς τον κόσμο του ΚΚΕ κι όχι προς την ηγεσία του.»

Συνολικό συμπέρασμα: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι με δυο ψυχές και δυό φωνές. Δεν πάτησε στους εργασιακούς χώρους. Δεν εμφάνισε ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο. Τα έχωσε στο ΚΚΕ προεκλογικά, αλλά δεν έπεισε τους εργαζόμενους. Δεν «αντιπαρατέθηκε με το ΠΑΣΟΚ».
Κατά τα άλλα είναι η «δυνατή, ενωμένη Αριστερά» και πρέπει όλοι να την ψηφίσουμε και να ενταχθούμε σε αυτήν!

Πιο κάτω ο Νίκος Γαλάνης λέει: «Δεν είπαμε ότι φταίει η ανανεωτική πτέρυγα για το αποτέλεσμα που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ». Συγνώμη, οι τύποι του 1,5% ποιοι είναι δηλαδή; Ο Γκούφι και ο Ντόναλντ Ντακ; (Πάντως οι ίδιοι οι ανανεωτικοί δεν έχουν κανένα πρόβλημα να το παραδεχτούν «Ο ΣΥΝ και ο ευρύτερος πολιτικός μας χώρος έχει ανάγκη μεγάλης πολιτικής στροφής. Μακρυά από αριστερίστικες επιλογές και συμμαχίες, εντάσσοντας τους μικρούς και μεγάλους κοινωνικούς αγώνες στη στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό…»).

Κρατάμε την εξαιρετική πρόταση: «Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάποιες προγραμματικές θέσεις που αν τις αποδεχόταν το ΠΑΣΟΚ, πολύ ευχαρίστως θα πορευτούμε μαζί.» και κλείνουμε με το διασκεδαστικό: «Στις αιτιάσεις του Λεωνίδα Κύρκου για συνιστώσες που αυθαδιάζουν τι απαντάτε;» Ελένη Σωτηρίου: «Θα συνεχίσουν να αυθαδιάζουν…»

Επειδή λοιπόν στην ΚΟΕ νομίζουν πως μπορούν να αυθαδιάζουν και με τη νοημοσύνη των εργαζομένων, ας σκεφτούμε το εξής. Ας θυμηθούμε κάτι μήνες πριν. ΣΥΡΙΖΑ με 18% στις δημοσκοπήσεις. Υπερπροβολή Τσίπρα και Αλαβάνου. Πίεση στο ΚΚΕ «να συνεργαστεί» ή έστω να του υπαγορεύσουν εξελίξεις στα εσωτερικά του. Φανταστείτε να είχε λυγίσει. Να είχε συνεργαστεί ή να είχε προχωρήσει σε αλλαγές της φυσιογνωμίας του. Λίγο αργότερα θα άρχιζε η δημοσκοπική πτώση. Όλα τα ΜΜΕ θα απέδιδαν την πτώση στις «απαρχαιωμένες δομές του ΚΚΕ», στα δόγματα κ.λ.π. Μετά θα προωθούσαν ασφυκτικά τη διάχυση του ΚΚΕ σε ένα «ενιαίο Συνασπισμό» για να «βελτιωθεί η απήχηση και τα ποσοστά της Αριστεράς» στο λαό. Τότε θα υπήρχαν δυο δρόμοι. Να φύγει το ΚΚΕ τραυματισμένο ή να καταλήξει σαν τα αντίστοιχα κόμματα της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Δυστυχώς για την ΚΟΕ, τον Συν και το ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ έχει μεγάλη εμπειρία από το παρελθόν και δε θα τους κάνει τη χάρη. Για αυτό ας βρουν έναν καλό διαιτητή για την εσωκομματική πυγμαχία που ήδη έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό τους…

boxing_giant

Οι δημοσκοπήσεις έριξαν το ΣΥΡΙΖΑ!

Εν αναμονή της βαρυσήμαντης συνέντευξης του Ρούντι Ρινάλντι θα αρκεστούμε στα περασμένα.

Η Ελένη Σωτηρίου η υποψήφια της ΚΟΕ στη δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ είχε δώσει συνέντευξη στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! – τ.267, 22/05/2009 με τίτλο «Ποιοι, αν όχι εμείς; Πότε, αν όχι τώρα;».

Στην ερώτηση: «Οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται το τελευταίο διάστημα και οι αναλύσεις –ειδικών και μη– θέλουν να παρουσιάζουν το ΣΥΡΙΖΑ με μειωμένη απήχηση και ποσοστά. Σας ανησυχεί αυτή η εκτίμηση;» απαντούσε:
«… Αυτό κάνει το ΣΥΡΙΖΑ ενοχλητικό για το σύστημα, αποκαλυπτικό για τη δικομματική συναίνεση, δυσάρεστο για τον απομονωτισμό και την αυτάρκεια των «μεγάλων αληθειών». Αυτός είναι ο λόγος που όλοι θέλουν το ΣΥΡΙΖΑ κουτσουρεμένο. Και τα γκάλοπ παίζουν κι αυτά το ρόλο τους. Ο σκοπός τους είναι να χτυπηθεί η Αριστερά, ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ, να προστατευθεί ο δικομματισμός. Στόχος τους είναι να υπάρξει εναλλαγή κι όχι αλλαγή του τοπίου. Σπέρνουν ψέματα, για να καθοδηγήσουν και να επιβάλουν στον κόσμο όχι μόνο τι θα ψηφίσει αλλά και να χάσει την ελπίδα ανατροπής της μαύρης πραγματικότητας που ζει…»

Ας δούμε λοιπόν μερικά γκάλοπ του Απρίλη και του Μάη 2009:
ΜRB 1-2 Απριλίου για Ε.Τ. ΝΔ 28,9%, ΠΑΣΟΚ 32,5%, ΚΚΕ 7,8%, ΣΥΝ 7,3%, ΛΑΟΣ 5,5%, ΟΙΚ 3%, ΑΛΛΟ 1,5%
ΜRB 29-30 Απριλίου για Ε.Τ. ΝΔ 29,1%, ΠΑΣΟΚ 32,2%, ΚΚΕ 7,2%, ΣΥΝ 6,7%, ΛΑΟΣ 5,2%, ΟΙΚ 4%, ΑΛΛΟ 2,6%
ΜRB 11-12 Μαΐου για news time. ΝΔ 28,2%, ΠΑΣΟΚ 31,7%, ΚΚΕ 7%, ΣΥΝ 6,1%, ΛΑΟΣ 5,4%, ΟΙΚ 3,4%, ΑΛΛΟ 3%
ΜRB 20-21 Μαΐου για Ε.Τ. ΝΔ 26,4%, ΠΑΣΟΚ 29,2%, ΚΚΕ 6,6%, ΣΥΝ 6,2%, ΛΑΟΣ 4,6%, ΟΙΚ 6,2%, ΑΛΛΟ 5,1%
ΜRB 28-29 Μαΐου για Ε.Τ. ΝΔ 26,7 ΠΑΣΟΚ 29,9 ΚΚΕ 6,9 ΣΥΝ 4,9 ΛΑΟΣ 4,1 ΟΙΚ 9,2 ΑΛΛΟ 3,8
ΜRB ΤΑΣΕΙΣ 21 Μαΐου – 1 Ιουνίου ΝΔ 27,9%, ΠΑΣΟΚ 31%, ΚΚΕ 7,2%, ΣΥΝ 4,9%, ΛΑΟΣ 5,1%, ΟΙΚ 7,6%, ΑΛΛΟ 2,3%
ΜRB 3-4 Ιουνίου για Ε.Τ. ΝΔ 30,1%, ΠΑΣΟΚ 33,7%, ΚΚΕ 7,7%, ΣΥΝ 5%, ΛΑΟΣ 6,4%, ΟΙΚ 5,2%, ΑΛΛΟ 2,5% (όσοι θα πάνε να ψηφίσουν)
VPRC 22 Μαΐου για το tvxs ΝΔ 32.0%, ΠΑΣΟΚ 37.5%, ΚΚΕ 8.0%, ΣΥΡΙΖΑ 6.5%, ΛΑΟΣ 5.0%, ΟΙΚ 7.5%, ΑΛΛΟ 3.5%
VPRC 4 Ιουνίου για το tvxs ΝΔ 32.0%, ΠΑΣΟΚ 38%, ΚΚΕ 8.0%, ΣΥΡΙΖΑ 7%, ΛΑΟΣ 5.0%, ΟΙΚ 5.5%, ΑΛΛΟ 4.5%
Θα έβαζα και άλλες, αλλά είναι φανερό το συμπέρασμα. Δεν υπάρχει ούτε μία δημοσκόπηση που να δίνει στο ΣΥΡΙΖΑ λιγότερο από το ποσοστό που τελικά πήρε. Αντίθετα δεν υπάρχει δημοσκόπηση που να δίνει στο ΚΚΕ περισσότερο ποσοστό από αυτό που τελικά πήρε.
Αν το σύστημα ήθελε το ΣΥΡΙΖΑ κουτσουρεμένο, τότε γιατί φούσκωνε τα ποσοστά του για ενάμιση περίπου χρόνο;
Μετά βέβαια άρχισε να φουσκώνει άλλους περισσότερο. Δεν έβαζαν πια οι εφημερίδες στο σαλόνι τους δισέλιδο αφιέρωμα στον όμορφο Αλέξη και την Περιστέρα του. Αλλά αυτό τι δείχνει; Ότι τα όμορφα ποσοστά όμορφα καίγονται, όταν βασίζονται αποκλειστικά στο σπρώξιμο από το σύστημα. Και τα σαλόνια των εφημερίδων πλέον γράφουν για τον «άγνωστο» Μιχάλη Τρεμόπουλο, ενώ θα οργιάσουν όταν παντρευτεί ο… Μπουμπούκος!

Βέβαια η Ελένη λέει και άλλα χαριτωμένα: «… οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ενδιαφέρον του κόσμου για τις ευρωεκλογές ξεπερνά το 80%, ωστόσο προσπαθούν –για ευνόητους λόγους- να καλλιεργήσουν την αδιαφορία». Εντάξει, αφού το λένε οι δημοσκοπήσεις…

Όπως λέει και ο Γ.Τ. στο άρθρο: «Διψήφιο ποσοστό, τρίτη δύναμη, τρεις ευρωβουλευτές«:
«Ο αστισμός θέλει να εμφανίζει το ΣΥΡΙΖΑ σε «ελεύθερη πτώση». Είναι μια μαγική εικόνα, λες και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε σε προηγούμενες εκλογές 15-18% και τώρα πέφτει, πέφτει. Αυτή η μαγική εικόνα θέλει να περιορίσει την επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ και να εμποδίσει τη διαμαρτυρία να αποκτήσει μια σημαντική φωνή και εκπροσώπηση. Ακόμα κι αν 4 γκάλοπ δίνουν διαφορετικά ποσοστά για το ΣΥΡΙΖΑ, π.χ. 5,5%, 7,2% και 9%, αυτοί θα επιμείνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει στο 5% και θα ξεχάσουν να αναφέρουν υπόλοιπα και δεν θα πουν τίποτα ότι ένα 30% δεν έχει εκφραστεί καν και κανένας δεν ξέρει τι θα ψηφίσει».
Σωστά! Όπως λέει πιο πάνω: «ακόμα κι οι δημοσκοπικές εταιρίες είναι υποχρεωμένες να καταγράφουν τη σημαντική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο των νέων ψηφοφόρων».

Ακούς εκεί να κρύβουν από το λαό τα 7,2% και τα 9% που είναι αληθινά και να εμφανίζουν μόνο τα 5,5% που απέχουν ολοφάνερα από την πραγματικότητα!

Αυτά προς το παρόν. Αν ο Ρούντι μας δώσει έμπνευση θα επανέλθουμε.

Άτιμη Αμερικανοποίηση! Άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους κατεβάζεις στα μαύρα Τάρταρα!