Ελεγχος και κατηγοριοποίηση με τα κριτήρια της αγοράς

Με αφορμή την «αξιολόγηση» στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και στο Τμήμα Μηχανολογίας του ΤΕΙ Κρήτης παραθέτω το εξαιρετικό άρθρο της Ελένης Χατζηγεωργίου.
Δείτε περισσότερα…

Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης: Προχωρούν την «αξιολόγηση» – κατηγοριοποίηση

uoc

Δείτε την έκθεση εσωτερικής αξιολόγησης του Τμήματος Φυσικής την οποία και έστειλε στην ΑΔΙΠ τον Ιούνιο του 2008.

Δόθηκαν στη δημοσιότητα οι εκθέσεις εξωτερικής «αξιολόγησης» πέντε τμημάτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ
Τα τμήματα που έσπευσαν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία της «αξιολόγησης» – κατηγοριοποίησης με τους όρους της αγοράς είναι τα εξής: Φυσικό Πανεπιστημίου Κρήτης, Μηχανικών Περιβάλλοντος ΔΠΘ, Πληροφορικής ΤΕΙ Αθήνας, Τεχνολογίας Τροφίμων ΤΕΙ Θεσσαλονίκης και Μηχανολογίας ΤΕΙ Κρήτης.

Η αγορά «αξιολογεί» την Παιδεία

Η αξιολόγηση ως βασικός μοχλός επιβολής των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Παιδεία

Νόμος-Πλαίσιο, Αξιολόγηση: Άρχισαν οι ομορφιές

(Το κύριο άρθρο στο Ριζοσπάστη βρίσκεται εδώ)

Όπως γράφει σήμερα και ο Κυριακάτικος Ριζοσπάστης, ο κυρ-Ευρυπίδης μας είπε αρκετά κομψά και ευγενικά ότι αν τα ιδρύματα Αν. Εκπαίδευσης δεν εφαρμόσουν το νόμο για την «αξιολόγηση», λεφτά για μεταπτυχιακά γιοκ. Όχι μόνο η κρατική χρηματοδότηση, αλλά και τα κονδύλια από την Ε.Ε. και απ’ όσο ξέρω, για τα μεταπτυχιακά τα λεφτά έρχονται -καλώς ή κακώς- κυρίως από τας Ευρώπας.

Και εδώ μπαίνουν τα 2 κρίσιμα ερωτήματα, στα οποία ο καθένας πρέπει να μάθει την απάντηση, για να καταλάβει περί τίνος πρόκειται:

1) Γιατί πρέπει να αξιολογηθούν τα ιδρύματα Αν. Εκπαίδευσης;
Αντιγράφω μια εύστοχη και συνοπτική απάντηση:
        «Στην ουσία, θέλουν με κάθε τρόπο να υποκατασταθεί η διεκδίκηση των συλλογικών οργάνων πανεπιστημίων και ΤΕΙ, η συλλογική απαίτηση από το κράτος για όλα όσα θα πρέπει να εξασφαλίζονται σε κάθε ίδρυμα (υποδομές, προσωπικό, κ.ά.) από μια… «μεταξύ μας» συζήτηση, από τη διανομή των ευθυνών για τις ελλείψεις και τα προβλήματα των ιδρυμάτων… στα ίδια τα ιδρύματα.»
Αυτό, βέβαια, σημαίνει και ότι η αξιολόγηση είναι το καλύτερο εργαλείο της κυβέρνησης για να προωθήσει την ιδιωτικοποίηση των ιδρυμάτων. Αν δεν συμμορφώνονται με τις «επιταγές της αγοράς», θα τους τραβάει μια αξιολόγηση… για να βάλουνε μυαλό.

2) Ποιος αξιολογεί και με βάση τι ακριβώς αξιολογεί;
Ξανά copy-paste:
            «Επίσης, έχει σημασία ότι η ευθύνη της «αξιολόγησης» σε εθνικό επίπεδο δόθηκε από το νόμο στην Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας (ΑΔΙΠ) στην οποία συμμετέχει εκπροσωπώντας την αγορά κι ένας εκπρόσωπος της Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων. Να λοιπόν, στα χέρια ποιων βρίσκεται η μπακέτα στο κονσέρτο της «αξιολόγησης»…
Αλλά πέρα από τα χέρια που «διευθύνουν»… και η ίδια η «σύνθεση» είναι αποκαλυπτική. Ανάμεσα στα κριτήρια που έχει καταρτίσει η ΑΔΙΠ για την εσωτερική «αξιολόγηση» ξεχωρίζουμε:

  • «Υπάρχει αποτελεσματική διαδικασία παρακολούθησης της επαγγελματικής εξέλιξης των αποφοίτων; Πώς χρησιμοποιούνται τα αποτελέσματά της»; ΔΗΛΑΔΗ: Τα ιδρύματα καλούνται να απαντήσουν εάν «διαβάζουν» τι απόφοιτους θέλουν οι επιχειρήσεις και εάν προσαρμόζονται ανάλογα σ’ αυτές τις απαιτήσεις.
  • «Ποιες είναι οι πηγές χρηματοδότησης του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών; Πώς εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών»; ΔΗΛΑΔΗ: Πρέπει να απαντήσουν εάν έχουν βάλει δίδακτρα, αν έχουν χορηγούς, στην ουσία αν έχουν αρχίσει να λειτουργούν ως επιχείρηση (μετρώντας τι πουλάει και τι όχι, υπολογίζοντας πώς θα έχετε κέρδη ώστε να είστε βιώσιμοι και ανταγωνιστικοί).
  • «Εφαρμόζεται το σύστημα μεταφοράς διδακτικών μονάδων;», την «κινητικότητα διδακτικού προσωπικού και φοιτητών»…; ΔΗΛΑΔΗ: Τα ιδρύματα ελέγχονται για το πώς έχουν προχωρήσει οι υπόλοιπες αναδιαρθρώσεις, οι στόχοι που θέτει το κεφάλαιο σε ευρωπαϊκό επίπεδο…»

Με βάση λοιπόν αυτά τα αποτελέσματα, θα μπορέσουν τα ιδρύματα να πάρουν λεφτά για τα μεταπτυχιακά…

Και μην ξεχνάμε βέβαια ότι βάσει αυτών των αποτελεσμάτων θα υπογράφονται και οι 4ετείς συμβάσεις που θα κάνουν με το κράτος, το κρισιμότερο (κατά τη γνώμη μου) σημείο του νόμου-πλαίσιο. Αυτό που κυρίως θα σπρώξει τα ιδρύματα στους έχοντες και κατέχοντες για λεφτά και ό,τι ήθελε προκύψει…

Τέλος, ο Ριζοσπάστης γράφει και κάποια «ωραία» παραδείγματα από άλλες χώρες, όπου η Αν. Εκπαίδευση «εκσυγχρονίστηκε», «μεταρρυθμίστηκε» και «συνδέθηκε με την αγορά».

Δείτε τα:

«Η «αξιολόγηση» έχει εφαρμοστεί σε αρκετές χώρες, έχει προχωρήσει εκεί. Υπάρχει εμπειρία από το τι αποτελέσματα έχει επιφέρει. Από την ίδια τη ζωή επιβεβαιώνεται η Πανσπουδαστική ΚΣ που όλα αυτά τα χρόνια προειδοποιούσε, καλούσε και έμπαινε μπροστά στην οργάνωση της πάλης των φοιτητών και σπουδαστών»…

Με ανακοίνωσή της, που διακινεί πλατιά στις σχολές, η Πανσπουδαστική ΚΣ καλεί σε ανυπακοή κι απειθαρχία στην «αξιολόγηση» των βιομηχάνων, ενώ παραθέτει διάφορα αποκαλυπτικά στοιχεία από τις συνέπειες της «αξιολόγησης» σε άλλες χώρες που έχει εφαρμοστεί. Μερικά από αυτά:
  • ΗΠΑ: Οι φοιτητές θεωρούνται πελάτες και αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα κερδοφορίας. Για το λόγο αυτό τοποθετούνται δυσβάσταχτα δίδακτρα. To university of Minnesota έκανε για το 2001 αυξήσεις διδάκτρων κατά 12% ενώ το university of Tennessee αυξήσεις 13%. Τα πανεπιστήμια διατηρούν τυπικά το καθεστώς του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) αλλά στην πραγματικότητα λειτουργούν ως ιδιωτικά. Γι’ αυτό το λόγο και παρατηρείται από τις τράπεζες η υπερπροσφορά δανείων για σπουδές. Η αξιολόγηση παρακολουθεί και αποτιμά αυτή τη διαδικασία, δηλαδή την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων. Για να ικανοποιηθεί ο φοιτητής – πελάτης, υποχωρεί η λεγόμενη δύσκολη και στρυφνή γνώση μπροστά στα δημοφιλή μαθήματα και έτσι μειώνεται η επιστημονική απαιτητικότητα. Πολλά πανεπιστήμια και κολέγια προσφέρουν μαθήματα εμπνευσμένα από αγαπημένες τηλεοπτικές σειρές (ιστορία της μαγείας, ερπετολογία)…
  • Δανία: Η εταιρεία της τσίκλας V6 πρόσφερε 6 εκατομμύρια κορόνες σε μια σχολή οδοντιατρικής, αν πραγματοποιούσε μια έρευνα που θα αποδείκνυε το καλό που κάνουν οι τσίκλες για τα δόντια. Δυο καθηγητές εργάστηκαν γι’ αυτό αλλά η έρευνά τους έδειχνε το αντίθετο αποτέλεσμα. Το πανεπιστήμιο αξιολογώντας τους δυο καθηγητές, αποφάσισε… να τους απολύσει και να ξαναρχίσει την έρευνα με έναν άλλο καθηγητή και μερικούς φοιτητές, για να έχει το αποτέλεσμα που ήθελε η μεγάλη εταιρεία.
  • Μ. Βρετανία: Ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό είναι ένα άρθρο στην Guardian από τον Steven Rose με τον τίτλο «Η κυβέρνηση πούλησε την επιστήμη στη βιομηχανία και οι συνέπειες είναι συνταρακτικές για όλη τη χώρα». Σ’ αυτό αναφέρεται στη λεγόμενη Ασκηση Ερευνητικής Αξιολόγησης (RAE), που υποτίθεται ότι βαθμολογεί τα τμήματα σύμφωνα με την ποιότητα των δημοσιεύσεών τους και τα χρηματοδοτεί αναλόγως, σε μια κλίμακα 1 ως 5. Λόγω της «αξιολόγησης», περίπου 79 τμήματα θετικών επιστημών και μηχανικών έχουν κλείσει κατά τη διάρκεια των προηγούμενων έξι ετών. Στο Πανεπιστήμιο του Newcastle, το Φυσικό τμήμα έκλεισε γιατί πήρε βαθμό 4 στα 5, ενώ εκπρόσωπος του πανεπιστημίου ανέφερε ότι το πανεπιστήμιο αναδιοργανώνεται για να συγκεντρωθεί στην εφαρμοσμένη Φυσική (νανοτεχνολογία, επιστήμη υλικών) που παράγει κέρδος μέσω της έρευνας σε σύνδεση με τη βιομηχανία. Στο πανεπιστήμιο του Exeter έχει δρομολογηθεί το κλείσιμο των τμημάτων Χημείας, Μουσικών Σπουδών και Ιταλικών. Το πανεπιστήμιο του Keele, στην ίδια λογική, διέκοψε το Φυσικό τμήμα λόγω μη εισροής χρημάτων από την έρευνα.