Μάχη για την κατάταξη των πτυχίων τους αρχίζουν ΑΕΙ, ΤΕΙ, κολέγια και ΙΕΚ

Μάχη για την κατάταξη των πτυχίων τους αρχίζουν ΑΕΙ, ΤΕΙ και κολέγια, καθώς εισάγεται και στη χώρα μας η οκτάβαθμη «κλίμακα εκπαίδευσης» που ισχύει στα κράτη της ΕΕ.  Σύμφωνα με το ΄Εθνος (27.02.2010), το νέο σύστημα, που αλλάζει ολοκληρωτικά το τοπίο των πτυχίων, βάζει από την πίσω πόρτα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, ενώ συγχρόνως δημιουργεί πτυχία δύο ή και τριών ταχυτήτων.

Τα κολέγια που συνεργάζονται με ξένα ΑΕΙ κατατάσσονται απευθείας στη θέση των ελληνικών πτυχίων ΑΕΙ, ενώ ένας απόφοιτος λυκείου, παρακολουθώντας μερικά πανεπιστημιακού επιπέδου σεμινάρια, θα μπορεί να διεκδικήσει θέση στην κλίμακα, ως πτυχιούχος! Η κατάταξη των κολεγίων στο επίπεδο 6 ή 7 θα αποτελέσει αιτία πολέμου για τους πρυτάνεις, που δεν θέλουν «σφήνα» στον χώρο τους τα «ιδιωτικά πτυχία».

Δείτε όλο το θέμα στην e-Paideia…

Να σημειώσω ότι θα ανθίσει και το σχετικό εμπόριο αξιολογήσεων των διαφόρων σχολών, προκειμένου να σκαρφαλώσουν σε υψηλότερες θέσεις στην πυραμίδα των πτυχίων.

Η πυραμίδα είναι σε αρχικό στάδιο. Μόλις γίνει γενικά αποδεκτή, θα αρχίσει η μάχη των σχολών για την μεταξύ τους κατάταξη στο κάθε επίπεδο.

Advertisements

Ο Στάθης Καλύβας, το Μετρό της Αθήνας και η σύγκρισή του με τα Ελληνικά Πανεπιστήμια

Από καιρό ήθελα να γράψω για το άρθρο «Στα υπόγεια είναι η θέα» του Στάθη Καλύβα. Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής 14 Μάρτη 2010.

Γιατί μου τράβηξε το ενδιαφέρον; Επειδή συνδυάζοντας δήθεν προφανή στοιχεία και δήθεν λογικοφανή επιχειρήματα προσπαθεί να καταλήξει στο συμπέρασμα που επιθυμεί ο συντάκτης. Θα προσπαθήσω να δείξω πόσο σαθρά και επιφανειακά είναι τα στοιχεία και τα επιχειρήματα του Στάθη Καλύβα και στο τέλος θα καταλήξω και εγώ στο δικό μου συμπέρασμα.

Από την πρώτη παράγραφο ξεκινούν τα φάλτσα του Στάθη Καλύβα, για να χτιστεί σιγά- σιγά το συμπέρασμα που θέλει. «Να μετασχηματίσουμε την κρίση σε νέα μεγάλη ιδέα. Αίτημα για μια σύγχρονη, αξιοκρατική, τίμια, δυναμική και ευνομούμενη κοινωνία, με άλλα λόγια ευρωπαϊκή». Για το πρώτο αρκεί να ρωτήσουμε ποιος ευθύνεται για την «κρίση», ποιος πληρώνει και ποιος θα έπρεπε να πληρώνει. Για τον Στάθη Καλύβα ευθυνόμαστε όλοι οι «Έλληνες πολίτες», όλοι μαζί πληρώνουμε, όλοι μαζί θα βγούμε από την κρίση. Στην πραγματικότητα την «κρίση» προκάλεσαν τα μονοπώλια και την πληρώνουν όλοι οι υπόλοιποι, δηλαδή οι εργαζόμενοι και τα μεσαία στρώματα. Για αυτό και δεν κάνει το λάθος ο Στάθης Καλύβας να γράψει αίτημα για δίκαιη κοινωνία. Τώρα τα φάγανε τα λεφτά τα μονοπώλια, πάει και τελείωσε.

Για αυτό το αίτημά του είναι τίμια και ευνομούμενη κοινωνία. Δηλαδή με νόμους που να προστατεύουν τα μονοπώλια, μην τυχόν και τους ζητήσει κανείς να επιστρέψουν τα λεφτά που φάγανε. Τα άλλα δύο: δυναμική και αξιοκρατική κοινωνία, δημιουργούν ωραίες εικόνες. Κομψούς και γυμνασμένους νέους με κοστούμια και χαρτοφύλακες να κάνουν αγώνα δρόμου για να κάτσουν στην καρέκλα του στελέχους. Φυσικά το παιδί που τελείωσε το Λύκειο στα Κάτω Πατήσια δεν κολλάει σε αυτή την όμορφη εικόνα ευρωστίας και δύναμης. Ήταν απλώς τεμπέλης και δεν ήθελε να εκμεταλλευτεί τις «ευκαιρίες».

Γιατί είναι όμως τα Κάτω Πατήσια και η υπόλοιπη Αθήνα μια «τριτοκοσμική» πόλη; Επειδή έχει νέφος; Επειδή έχει ελάχιστο πράσινο, αφημένο στην τύχη του; Επειδή έχει κακές συγκοινωνίες; Επειδή έχει θόρυβο; Επειδή είναι ακριβή; Επειδή η ανεργία αυξάνεται; Τίποτα από όλα αυτά! Τα προβλήματα της Αθήνας είναι: 1) οι διαδηλώσεις 2) η παράνομη στάθμευση 3) οι πλανόδιοι πωλητές 4) οι αφίσες 5) τα γκράφιτι. Το μετρό δεν έχει κάτι από τα ανωτέρω 5 προβλήματα, άρα είναι η γη της Επαγγελίας για τον Στάθη Καλύβα!

Το μετρό έχει εργαζόμενους στη φύλαξη και στην καθαριότητα που εργάζονται σε εξωτερικούς εργολάβους. Αν κάποιος από αυτούς αρρωστήσει, πάθει ατύχημα ή γεράσει τον διώχνουν και παίρνουν άλλον. Ότι καλύτερο για τον Στάθη Καλύβα! Το μετρό κόστισε εξωφρενικά ποσά και είναι πολύ μικρό σε σχέση με αντίστοιχα του εξωτερικού. Δεν το εξετάζει καν ο Στάθης Καλύβας! Δώστε του αστυνόμευση, κάμερες και απαγορεύσεις και είναι ευτυχισμένος!

Για να εξηγούμαι, το μετρό μου αρέσει και μένα. Λειτουργεί όμως καλά διότι είναι πολύ μικρό και ακριβό. Το ότι ο ΗΣΑΠ βελτιώθηκε δε σημαίνει κάτι. 25 χιλιόμετρα μήκος έχει και αυτός. Στη φύση όμως δεν υπάρχουν κλειστά συστήματα. Εξετάζουμε λοιπόν όλο το σύστημα δημόσιων συγκοινωνιών. Ο προαστιακός γιατί δεν βελτιώθηκε από τη γειτνίαση και τη συνεργασία με το μετρό; (Μοιράζονται και τη γραμμή Πλακεντία- Αεροδρόμιο) Το τραμ γιατί αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα; Γιατί δεν αναπτύσσεται; Τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ γιατί επιστρέφουν αργά, αλλά σταθερά στην προ Ολυμπιακών μιζέρια;

Απλώς το μετρό ξεφορτώνεται τα αρνητικά του στην υπόλοιπη κοινωνία. Δε φορτώνεται το κόστος της άνεργης καθαρίστριας, δε φορτώνεται την κάπνα από την καύση του λιγνίτη ή του πετρελαίου για την παραγωγή του ηλεκτρικού ρεύματος που κινεί τα τρένα, δεν φορτώνεται τα προβλήματα του υπολοίπου δικτύου μεταφορών που τον τροφοδοτεί με επιβάτες. Από οικονομικής πλευράς το μετρό δημιουργεί παθητικό, γιατί το υπέρογκο κόστος κατασκευής του δεν είναι δυνατό να αποσβεστεί από τα εισιτήρια. Άλλωστε τα εισιτήρια των συγκοινωνιών της πρωτεύουσας τα επιδοτεί ο έλληνας εργαζόμενος, ακόμα και ο κάτοικος της επαρχίας που δεν τα χρησιμοποιεί.

Λόγω των Ολυμπιακών ρίχτηκαν ποταμοί χρημάτων. Το 2004 τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ ήταν ολοκαίνουργια, το τραμ, ο προαστιακός ξεκινούσαν τη λειτουργία τους. Το μετρό είχε μόλις παραλάβει τις επεκτάσεις του, ο ΗΣΑΠ είχε μόλις φρεσκάρει τους σταθμούς. Τώρα όμως λεφτά δεν υπάρχουν. Σπατάλες για υπερτιμημένους Ισπανούς αρχιτέκτονες δε γίνονται. Τα μετρό του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης, του Μονάχου δεν είναι ούτε καθαρά, ούτε όμορφα, ούτε λειτουργικά. Το δικό μας μετρό πώς θα είναι σε πέντε- έξι χρόνια; Ήδη, διακριτικά, έχουν επιστρέψει οι ζητιάνοι και οι μικροπωλητές στους συρμούς, όπως και συνάνθρωποί μας εξαρτημένοι από διάφορες ουσίες. Μάλλον ο Στάθης Καλύβας έχει καιρό να μπει στο μετρό.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν αξιώθηκαν ποτέ να λάβουν τα φράγκα που πήρε το μετρό για τους Ολυμπιακούς. Οι προϋπολογισμοί όλων των ελληνικών πανεπιστημίων μαζί, δε μπορούν να συναγωνιστούν τον προϋπολογισμό του Γέιλ, στο οποίο καθηγητής είναι ο Στάθης Καλύβας. Χωρίς λεφτά όμως δε γίνεται τίποτα.

Βέβαια ο Στάθης Καλύβας δεν πιστεύει πως τα ελληνικά πανεπιστήμια, αν ακολουθήσουν το παράδειγμα του μετρό, θα γίνουν Γέιλ. Αυτό που θέλει όμως είναι να γεμίσουν με σεκιουριτάδες και καθαρίστριες από εξωτερικά συνεργεία. Να αποκτήσουν δίδακτρα και κάμερες ασφαλείας. Να μην έχουν πολιτική ή συνδικαλιστική δραστηριότητα. Οι φοιτητές να είναι υποχρεωμένοι να φοράνε κουστούμια, να κόψουν τα μαλλιά και να κρατάνε χαρτοφύλακες. Να μιλάνε σαν υπάλληλοι σε τρέντι φαστφουντάδικο: «Κυρία Αντωνίου, στην αποθήκη παρακαλώ», «Ορίστε οι μάξι πατάτες σας, παρακαλώ» κ.λ.π.

Άρθρα σαν του Στάθη Καλύβα έχω δει στο παρελθόν και από άλλους. Από το Γιάννη Μαρίνο, από το Στέφανο Μάνο, από τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο κ.α. Το τελικό τους ζητούμενο είναι πάντα το ίδιο: τεμπέλη εργαζόμενε κάνε και άλλες θυσίες. Νομίζω πως είναι καιρός να σταματήσουμε να τους ανεχόμαστε.

Τρεις μήνες αγώνα- πλούσια πείρα για τη συνέχεια

Μπορούμε πλέον, μετά από τρεις μήνες πολύμορφων αγώνων, να κάνουμε ένα μικρό απολογισμό. Κοιτώντας πίσω μπορούμε να εκτιμήσουμε καλύτερα την αξία που είχε η πρώτη νικηφόρα μάχη. Η απεργία του ΠΑΜΕ στις 17 Δεκέμβρη άνοιξε το δρόμο και αποδείχτηκε αποφασιστική για τη συνέχεια. Ακολούθησαν με ολοένα και καλύτερες προϋποθέσεις οι απεργίες στις 10 και 24 Φλεβάρη, στις 5 και 11 Μάρτη. Επίσης αρκετά συλλαλητήρια, παρεμβάσεις σε εργασιακούς χώρους και εκατοντάδες συσκέψεις. Η κατάσταση είναι σαφώς διαφορετική από ότι ήταν τρεις μήνες πριν.

Ας δούμε τώρα το πολιτικό σκηνικό στο οποίο διαδραματίστηκαν τα προηγούμενα. Το ΠΑΣΟΚ είχε μόλις κερδίσει τις εκλογές στις 4 Οκτώβρη. Η διαφορά του από τον δεύτερο, η άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η λυσσαλέα στήριξη από τα συγκροτήματα των ΜΜΕ το έκαναν να δείχνει ακαταμάχητο.

Ο Γ. Παπανδρέου φυσικά είχε πλήρη επίγνωση πως ερχόταν για να χτυπήσει άγρια την εργατική τάξη της χώρας. Όπως ο Κ. Καραμανλής είχε κάνει απογραφή, έτσι και αυτός είχε προαναγγείλει… καταγραφή! Με τη χρήση της δημιουργικής λογιστικής φόρτωσε το δημόσιο χρέος για να δικαιολογήσει την πολιτική του που θα ακολουθούσε.

Πάγιο τέχνασμα των αστικών κυβερνήσεων είναι να ισχυρίζονται στην αρχή της θητείας τους πως παρέλαβαν καμένη γη. Μετά παίρνουν αντιλαϊκά μέτρα. Όταν πλησιάζουν οι επόμενες εκλογές εμφανίζουν τους δείκτες της οικονομίας να βελτιώνονται με δημιουργική λογιστική. Τέλος, μόλις βαρεθεί ο κόσμος το ένα κόμμα του δικομματισμού, τα ΜΜΕ τον σπρώχνουν στο άλλο. Η αξιωματική αντιπολίτευση αλλάζει αρχηγό και φτου κι απ’ την αρχή!

Ο Γ. Παπανδρέου είχε ένα επιπλέον ατού. Το ΠΑΣΟΚ ελέγχει σε μεγάλο βαθμό το κίνημα, μέσω των συμβιβασμένων πλειοψηφιών σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, αλλά και το κίνημα των αγροτών και των λοιπών μικρομεσαίων. Έτσι μπορούσε να τάξει στους μεγαλοαστούς της χώρας πως θα περνούσε τα αντιλαϊκά μέτρα χωρίς αντιδράσεις.

Δυστυχώς για αυτούς, εδώ υπάρχει και ταξικό κίνημα και οι απολυμένοι δεν έχουν σαν μόνη διέξοδο την αυτοκτονία όπως στην Φρανς Τέλεκομ. ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΣΕΑ- ΕΒΕ, ΜΑΣ κατόρθωσαν να ξεσηκώσουν τον κόσμο και να φθείρουν μέσα σε πέντε μήνες την εικόνα της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τα παπαγαλάκια της αστικής τάξης, η κυβέρνηση έχει καθυστερήσει το αναπτυξιακό σκέλος του προγράμματός της. Τι εννοούν; Θέλουν, πριν τελειώσει η… λεγόμενη οικονομική κρίση και αρχίσει η οικονομία νέο κύκλο ανάπτυξης, να έχει πετσοκόψει η κυβέρνηση μισθούς, εργασιακά δικαιώματα, συλλογικές συμβάσεις κ.λ.π. Έτσι όταν αρχίσουν οι νέες μπίζνες να έχει πέσει το εργατικό κόστος και να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη τους.

Η επίθεση του ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε από το Δημόσιο, διότι η αστική τάξη θέλει να δημιουργήσει εργαζομένους πολλών ταχυτήτων στο χώρο του Δημοσίου και να σαλαμοποιήσει ολόκληρους κερδοφόρους τομείς. Μέσω του «Καλλικράτη» προβλέπεται να γίνουν χοντρές αρπαχτές. Σχολεία, νοσοκομεία, υποδομές θα περνάνε στην τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία δε θα έχει τα μέσα να τα συντηρήσει. Έτσι θα δίνει το μάνατζμεντ σε ιδιώτες! Δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά η αστική τάξη θέλει να το πραγματοποιήσει σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από ότι μέχρι στιγμής.

Η μεγάλη επιτυχία του ταξικού κινήματος ως τώρα είναι ότι έχει εμποδίσει σε σημαντικό βαθμό τα αρχικά σχέδια. Μάλιστα έχει τραβήξει στο δρόμο του αγώνα και άλλες δυνάμεις ασκώντας πίεση και παίρνοντας πρωτοβουλίες. Αντίστοιχα και το ΚΚΕ ξεσκέπασε πολιτικά το ΠΑΣΟΚ και έδωσε μάχες ενάντια στα αστικά ιδεολογήματα περί κρίσης που απαιτεί… πατριωτικές θυσίες!

Το μεγάλο ζητούμενο τώρα είναι το εξής. Οι μάζες των εργαζομένων που κατέβηκαν στο δρόμο για πρώτη φορά ή μετά από πολλά χρόνια να μην επιστρέψουν στην απραξία. Αυτός ο κόσμος θέλει να δει τη διαφορά τώρα που έκανε το βήμα και ενδεχομένως να εμφανίζει και μια σχετική ανυπομονησία. Είναι σημαντικό να ενταχθεί γρήγορα στο ταξικό κίνημα για να μπορέσει να εμπλουτίσει τον αγώνα με νέες ιδέες, να κερδίσει εμπειρία, να συνδιαμορφώσει μελλοντικές δραστηριότητες. Δεν πρέπει να χαλαρώσει το αγωνιστικό κλίμα, ακόμα και αν η κυβέρνηση αρχίσει να εξαιρεί μερικούς εργασιακούς κλάδους από τα μέτρα στην προσπάθειά της να διασπάσει τους εργαζομένους. Εάν πετύχει αυτή η προσπάθεια, τότε θα δούμε σύντομα να αλλάζουν οι συσχετισμοί προς το καλύτερο, τροφοδοτώντας με τη σειρά τους τη δυναμική του εργατικού κινήματος. Οι επόμενοι μήνες πιστεύω πως θα είναι καθοριστικοί για τη συνέχεια.

Απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για σχολικά τμήματα με 30 μαθητές

Το θέμα το είχαμε παρουσιάσει και στο παρελθόν. Οι εξελίξεις όμως προχωράνε γρήγορα:

Σε αναστάτωση και αναβρασμό βρίσκονται αυτές τις ημέρες όλα τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί της χώρας σχετικά με την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να επιβάλει  από την επόμενη σχολική χρονιά, όλα τα τμήματα ανεξαρτήτως να λειτουργήσουν με 30 μαθητές!!!

Οι επιπτώσεις αυτών των μέτρων θα είναι τραγικές κυρίως στην παιδαγωγική διαδικασία, καθώς ένας εκπαιδευτικός θα κληθεί να διδάξει σε τριαντάρια τμήματα όπως ίσχυε στις αρχές της δεκαετίας του 70’, αδυνατώντας να σταθεί δίπλα στο παιδί, να αντιμετωπίσει τα  μαθησιακά και ψυχολογικά του προβλήματα. Επιπλέον το αποτέλεσμα αυτών των μέτρων θα είναι να συνενωθούν τμήματα, να συγχωνευτούν και να καταργηθούν σχολεία, να εξαφανιστούν τμήματα ένταξης κ.α.

Δείτε την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών

H ΔΑΣ καταγγέλλει όργιο νοθείας μπροστά στο 34ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Σε όργιο νοθείας έχει πέσει ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός ενόψη του 34ου Συνεδρίου της ΓΣΕΕ, που θα διεξαχθεί στις 18-21 του Μάρτη 2010. Με ανοιχτή επιστολή που στέλνει στο προεδρείο της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΑΠ) και στην οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου η «Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία» σημειώνει ορισμένες από τις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις νοθείας σε επίπεδο δευτεροβάθμιων οργανώσεων που πραγματικά «βγάζουν μάτια»:

Συσχετισμοί με σωματεία – φαντάσματα

Σε δίκη όσοι υπερασπίζονται τη δημόσια περιουσία

Σε δίκη σέρνονται αγωνιστές – μέλη της «Επιτροπής Αγώνα για τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της πρώην αμερικανικής βάσης Γουρνών», μεταξύ των οποίων και ο γραμματέας της Επιτροπής Υπαίθρου Ηρακλείου του ΚΚΕ και μέλος του Γραφείου Περιοχής Κρήτης του Κόμματος Δημήτρης Βρύσαλης, για κινητοποίηση που έγινε πριν από 3 χρόνια (9/12/2007) έξω από τη βάση, με αίτημα να μη δοθούν εκτάσεις σε ιδιώτες.

Μετά την κινητοποίηση, ο εισαγγελέας Ηρακλείου άσκησε αυτεπάγγελτη δίωξη στον Δημήτρη Σουλιωτάκη, κάτοικο της περιοχής και επικεφαλής της Επιτροπής Αγώνα, με την κατηγορία της «παρακώλυσης συγκοινωνιών». Στη συνέχεια, ο εισαγγελέας άσκησε δίωξη και σε δυο ακόμα αγωνιστές, τον Δημήτρη Βρύσαλη και την Βασιλική Αλεξάκη, οι οποίοι αρχικά είχαν καλεστεί ως μάρτυρες.

Δείτε όλο το θέμα στο Ριζοσπάστη…

Το εμπόριο των σεμιναρίων

Με 120 ευρώ «κερδίζετε» ένα «πιστοποιητικό κατάρτισης» από ένα σεμινάριο, τρεις καφέδες κι ένα γεύμα στις Σπέτσες! Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σχολικής Ψυχολογίας και το Κέντρο Ερευνας και Εφαρμογών Σχολικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών διοργανώνει διήμερο σεμινάριο, τον Ιούνιο στις Σπέτσες, με κόστος συμμετοχής 120 ευρώ! Δείτε όλο το θέμα εδώ…