Η Λισαβόνα ήταν μόνο η αρχή…

Ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται στην εφημερίδα που δε σου λέει ποτέ ψέμματα και δε σου κρύβει ποτέ την αλήθεια, στην εφημερίδα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

ΜΕ ΤΙΣ ΨΗΦΟΥΣ των ευρωβουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑ.Ο.Σ, λοιπόν, (και με την δική μας ανοχή – δυστυχώς) οι νταβατζήδες μας θα έρθουν να μας τα αρπάξουν ακόμα πιο χοντρά. Και πιο το νέο, θα μου πείτε; Τους λίγους υπηρετούν, τους λίγους εξυπηρετούν.

Και τι αποφασίσανε τελικά οι κύριοι;

«Ανάμεσα στα άλλα, η Κομισιόν προτρέπει τα κράτη – μέλη σε:
ταχύτερη αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και παραπέρα συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων,
σε καθήλωση και μείωση των μισθών, στην πλήρη ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, με την επί της ουσίας κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.
Ακόμα, σε ένταση της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, με ταυτόχρονη εξασφάλιση νέων προνομίων για το μεγάλο κεφάλαιο.»

Μετά (και) από αυτό, ρωτάω ο αφελής:
-ποιος είναι αυτός που θα επιστρέψει στην Ελλάδα να μιλήσει για ανάπτυξη του ανταγωνισμού και την καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας μέσα από αυτή τη διαδικασία;
-ποιος είναι αυτός που θα μιλήσει για «ανικανότητα» της κυβέρνησης και της δεξιάς;
-και κυρίως, ποιος είναι αυτός που θα μιλήσει για την «Ευρώπη της Αριστεράς και της Προόδου»;

filolaikh_ee_xaxa

Advertisements

Φλεξικιούριτι / Ευελφάλεια

Η επιτροπή Κουκιάδη θέλησε να πει την άποψή της όσον αφορά το μέλλον της εργασίας (έχει εδώ κάποια σκόρπια πράγματα στην χαφιεδοτυπία).

Και τι είπε, λοιπόν; Μέσες-άκρες, ό,τι έχουν βάλει ως στόχο να πετύχουν οι «ευρωπαίοι» μας (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ) από τη συνθήκη του Μάαστριχτ και δώθε.

Δηλαδή, ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να γίνουν πιο ελαστικοί (γιατί τώρα είναι δύσκαμπτοι…), να περιφέρονται έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να βοηθήσουν τον καθένα έχοντα και κατέχοντα να αυγατίσει τα κέρδη του. Και φυσικά, να καταργηθεί το μεσαιωνικό καθεστώς της μονιμότητας.

Τώρα, θα μου πείτε, σάμπως αυτά δεν ισχύουν ήδη; Όντως, δεν ξέρω και πολλούς στην ηλικία μου να είναι ασφαλισμένοι, μόνιμοι, να πληρώνονται τις υπερωρίες τους και να μην απολύονται αν «τολμήσουν» και απεργήσουν. Αλλά, τα πράγματα μπορούν να γίνουν χειρότερα. Δεν ξέρω ακόμα πώς ακριβώς, αλλά έχω εμπιστοσύνη στους αστούς.

Το θέμα μετά απ’ όλα αυτά, είναι η (για μία ακόμη φορά) υποκριτική στάση του ΣΥΝ. Μα είναι δυνατόν να βγαίνετε να καταγγέλετε το ΠΑΣΟΚ για κάτι που παρέα κάνατε;

Δε γίνεται καλέ μου ΣΥΝασπισμένε από τη μία να ψηφίζεις το Μάαστριχτ και την απελευθέρωση της εργασίας και από την άλλη να καταγγέλεις ό,τι δεινά έφερε αυτό στην λαϊκή οικογένεια. Τσίπρα έχεις, τσίπα δεν έχεις…

Ανέκδοτο: ΠΑΣΟΚ=Θεματοφύλακας εθνικού πλούτου

Βρόντηξαν σήμερα τα έδρανα της Βουλής. Ο ΓΑΠ δεν κρατήθηκε άλλο, με αφορμή και τις εξελίξεις στον ΟΤΕ, και τα «έχωσε χοντρά» στην κυβέρνηση (δες εδώ).

«Μια επιχείρηση εθνικής στρατηγικής σημασίας αφελληνίζεται αδιαφανώς και αιφνιδιαστικά. Πρόκειται για έγκλημα σε βάρος της εθνικής μας οικονομίας» σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Γιώργος Παπανδρέου.

Όταν το άκουσα, αναρωτήθηκα μην τυχόν και το εννοεί. Μετά άκουσα και το επόμενο και έπαθα σοκ: «Σας προειδοποιούμε: Σταματήστε τώρα το ξεπούλημα, θα παραμείνουμε θεματοφύλακες του εθνικού μας πλούτου» σημείωσε.

Λέω: «Μα είναι δυνατόν; Ξεχάσανε ότι αυτοί ξεκίνησαν το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας; Δεν πειράζει, τουλάχιστον ας συνταχθούν και αυτοί στις φωνές που λένε να ξαναγίνει δημόσια περιουσία ο ΟΤΕ.»

Και μετά έρχεται η Διαμαντοπούλου να σχολιάσει στο ραδιόφωνο (πάνω-κάτω, όπως τα θυμάμαι): «Είναι τραγικά αυτά τα πράγματα, μα να δίνουν έτσι αβίαστα το management;».

Μάλιστα, πάλι για το management η κουβέντα. Οπότε, ο ΓΑΠ όταν μιλάει για εθνικό πλούτο, δεν εννοεί τον ΟΤΕ, αλλά το management του. Και κάπου εδώ θα γίνω λίγο υβριστικός. Τι λες μωρή κότα και συ και το συνάφι σου; Ποιο management και κουραφέξαλα;

Εμένα ο (μακαρίτης) παππούς μου – δούλευε στον ΟΤΕ- έφευγε από το σπίτι για μέρες και βδομάδες, για να ανέβει στα κορφοβούνια και να στήσει πυλώνες και να τραβήξει καλώδια. Ποιοι είστε εσείς που αυτό το πράγμα το κοστολογείτε και το πουλάτε; Ποιοι είστε εσείς που τα δίνετε όλα έτσι στους «δικούς» σας, τους έχοντες και κατέχοντες; Αν ζούσε τώρα αυτός ο άνθρωπος (και πολλοί άλλοι στο ίδιο μετερίζι), πόσο λες να τον ένοιαζε, αν του έλεγες ότι ξεπούλησες την ανεκτίμητη εργασία του, αλλά κράτησες το management;

Και στην τελική, άντε, κάνεις ό,τι κάνεις. ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ, ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΣΤΑΘΕΙΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ; Στα τσακίδια να πας και να μην ξαναγυρίσεις. Και εσύ και όλοι όσοι τολμήσανε να βάλουνε χέρι στα λεφτά του λαού (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ). Άει σηχτήρ πια…

υγ: Το ΠΑΣΟΚ είναι ο θεματοφύλακας του εθνικού πλούτου… Το άλλο με τον Τοτό, το ξέρεις;

υγ2: Καλά κάνει, λοιπόν, η Αλέκα και μιλάει για «διαγωνισμούς ομορφιάς«. Τα ίδια σκατά είστε όλοι όσοι μας εμπαίζετε κύριοι, είτε μπλε, είτε πράσινοι, είτε ροζ.

Πώς να το εξηγήσεις το χάλι σου;

Κατέβηκα χτες στο ψιλικαντζίδικο να πάρω τσιγάρα. Και πετυχαίνω τον ψιλικαντζή (>> ΠΑΣΟΚος) να συζητά με μια κυρά (μάλλον Πασόκα ήταν κι αυτή). Ο διάλογος που πρόλαβα να ακούσω ήταν ο εξής:

Κυρά: Ο Σημίτης τα φταίει όλα σου λέω.
Ψιλικαντζής: Γιατί αυτός;
Κυρά: Ε, μα αυτός μας έφτασε σ’αυτό το χάλι. Μέχρι να αναλάβει αυτός, κάναμε απεργία να πάρουμε κάνα φράγκο παραπάνω. Από αυτόν και μετά, κάνουμε απεργία για να μη μας τα πάρουν όλα.
Ψιλικαντζής: Δεν φταίει κι αυτός, τι να κάνει ο μαύρος; Από πάνω του τα έστελναν, απ’την Ευρώπη.
Κυρά: Έχεις δίκιο, αυτό το ευρώ μας έχει φάει…

Προσπάθησα να μπω και γω στην κουβέντα, αλλά δεν πέτυχα και πολλά πράγματα με την παρέμβασή μου. Με κοίταξαν με το – κλασσικό πλέον – απεγνωσμένο βλέμμα. Και τι να κάνουμε δηλαδή; Μπορούμε εμείς να αλλάξουμε τίποτα;

Συμπεράσματα; Πολλά. Ο λαός πλέον ξέρει καλά ποιοι είναι οι «κουμανταδόροι» του και  τι καπνό φουμάρουν. Ξέρει τι εστί Ε.Ε. και τι σημαίνει «μεταρρύθμιση» και «διάλογος».

Μένει «μόνο» να μάθει που να αποδώσει το χάλι του. Μένει «μόνο» να πειστεί ότι μπορεί να αλλάξει την κατάστασή του. Και όπως δείχνουν τα γεγονότα (π.χ. Carrefour), μόνο μέσα από τα ταξικά σωματεία μπορεί να γίνει αυτό… (Ο νοών νοείτω)