Ταινίες DC vs ταινίες Marvel: Ποιος θα είναι ο νικητής? (Μέρος 2)

Το Batman Returns βγήκε στις αίθουσες το 1992 και ήταν επιτυχία, όχι όμως στο βαθμό που ήταν ο προηγούμενος Batman. Η ταινία είχε ακόμα πιο σκοτεινές αποχρώσεις από την προηγούμενη, αν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοιο για ταινία του Τιμ Μπάρτον. Η Μισέλ Φάιφερ και ο Ντάνι Ντε Βίτο συνέχισαν την παράδοση των μεγάλων ονομάτων που ενσαρκώνουν υπέρ- εγκληματίες, η πρώτη με τη μορφή της Catwoman και ο δεύτερος του Penguin. Αυτό ήταν το ξεκίνημα της ενοχλητικής τάσης να φορτώνονται οι ταινίες υπερηρώων με πολλούς και διάφορους κακούς, στη λογική «όσο πιο πολλοί κακοί, τόσο πιο πολλή δράση και τόσο πιο πολλά λεφτά»!

Ο Μπάρτον και ο Κίτον σκόπευαν να επιστρέψουν για το Batman III. Τα αφεντικά της Γουόρνερ Μπος, όμως, είχαν τη φαεινή ιδέα πως ο Μπάτμαν χρειαζόταν ένα πιο φωτεινό τόνο. Έτσι ο Τζόελ Σουμάχερ κλήθηκε να σκηνοθετήσει με το Μπάρτον στη θέση του παραγωγού. Εξαιτίας αυτού ο Κίτον αποχώρησε για να αντικατασταθεί από τον Βαλ Κίλμερ. Το Batman Forever μπορεί άμεσα να συγκριθεί με Superman III, ένα χάος με ορισμένες στιγμές ποιότητας, αφήνοντας το σύνολο σχετικά ικανοποιητικό.

Αντίστοιχα το Batman and Robin μπορεί να συγκριθεί με το Superman IV: The Quest for Peace. Μια απόλυτη αηδία (με ένα κωμικοτραγικό Σβατζενέκερ) που κατέστρεψε τη σειρά των ταινιών, αλλά και συνολικά τις ταινίες υπερηρώων για το άμεσο μέλλον. Τουλάχιστον μέχρι που μια ομάδα αεικίνητων μεταλλαγμένων μπήκε στο παιχνίδι αλλάζοντας τα πάντα.

Είσοδος της Marvel στο παιχνίδι

Η πρώτη αξιόλογη ταινία της Marvel ήταν ο Blade του 1998, αν και την προμοτάρισαν σαν ταινία τρόμου. Ήταν ο Μπράιαν Σίγκερ με τους X-Men  αυτός που επανεφηύρε ένα είδος που ήταν νεκρό για τρία χρόνια.

Ακολούθησε την επιτυχημένη συνταγή παίρνοντας το υλικό του απολύτως σοβαρά, χωρίς να ξεχνά τις πινελιές χιούμορ, όπου αυτές χρειάζονταν. Οι X-Men θριάμβευσαν στα ταμεία, αποδεικνύοντας ότι ένα καλοφτιαγμένο φιλμ δε χρειάζεται να βασίζεται σε ένα πολύ γνωστό κόμικ (σαν τον Σούπερμαν) για να πουλήσει. Αν οι X-Men ήταν μια τουφεκιά, ο Spider-Man του 2002 ήταν  η κανονιά που θα διέλυε τον αντίπαλο

Το όραμα του Σαμ Ράιμι για το σπασίκλα Πίτερ Πάρκερ, τον οποίο δάγκωσε μια ραδιενεργή αράχνη δίνοντάς του υπερδυνάμεις, έβαλε το θεατή στη θέση του ήρωα, σαν να συνέβαιναν όλα αυτά στον ίδιο. Αυτό ξεχωρίζει ένα χαρακτήρα της Marvel από ένα χαρακτήρα της DC. Ένας χαρακτήρας της DC υπερβαίνει τα κοινά μέτρα. Ένας χαρακτήρας της Marvel είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος σε καταστάσεις που ξεπερνούν τα κοινά μέτρα.

Στη διάρκεια των επόμενων χρόνων ένα κύμα επιτυχιών, αλλά και αποτυχιών από το σύμπαν της Marvel θα πλημμύριζε τους πολύ-κινηματογράφους. Οι περισσότερες από αυτές έμειναν πιστές στις πηγές τους και κράτησαν τη σοβαρότητά του. Δυστυχώς ο Χαλκ του Αγκ Λη πήρε τον εαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά. Κυκλοφόρησε το 2003 και διέθετε ποιότητα και ομορφιά. Το κοινό όμως βαρέθηκε από τους αργούς ρυθμούς και την πολλή ανάλυση της ψυχολογικής κατάστασης των χαρακτήρων. Σε καμία ταινία που πρωταγωνιστεί ο δεύτερος πιο δημοφιλής χαρακτήρας στο σύμπαν της Marvel δεν επιτρέπεται να βαρεθεί το κοινό! Αναπόφευκτα σε καμιά άλλη ταινία δεν μειώθηκαν τόσο γρήγορα τα εισιτήρια μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης βδομάδας προβολής.

Ενώ η DC πάντα επικεντρωνόταν στους δυο σημαντικότερους χαρακτήρες της (Σούπερμαν και Μπάτμαν), η Marvel δεν είχε καμία δυσκολία να φτιάξει ταινία για κάθε ήρωα που είχε στον κατάλογό της. Οι Daredevil, Punisher και Elektra όπως ήρθαν έφυγαν! Επιτυχημένες συνέχειες με κριτήριο τα εισιτήρια ήταν ο «Spider-Man 2» και οι «X2: X-Men United». Τα «Spider-Man 3» και «X-Men – The Last Stand» έκοψαν εισιτήρια, αλλά όχι και τους κριτικούς. Οι δύο ταινίες των «Fantastic Four» απευθύνονταν σε πιο παιδικό κοινό και τα πήγαν αρκετά καλά, ενώ το «Ghost Rider»απλώς επιβίωσε, χωρίς να αναμένεται να δούμε κάποια συνέχεια.

Η DC αντεπιτίθεται

Δεν είναι περίεργη η προσπάθεια της DC να επαναφέρει στο προσκήνιο τον Μπάτμαν και τον Σούπερμαν για τα μάτια ενός νεότερου και απαιτητικού κοινού. Αμφότερες οι σειρές ταινιών ήταν βαριά τραυματισμένες από τις τελευταίες τους ταινίες. Έτσι οι υπεύθυνοι της DC αποφάσισαν να γυρίσουν μερικά επεισόδια πίσω. Στο Μπάτμαν αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στην εποχή που ο Μπρους Γουέην δεν είχε γίνει ακόμα υπερήρωας. Στο Σούπερμαν αποφάσισαν να ξεχάσουν μόνο τα επεισόδια ΙΙΙ και IV!

Το 2005 στο «Batman Begins» ειπώθηκε η ιστορία της προέλευσης του Μπρους Γουέην με τη στολή του Μπάτμαν να εμφανίζεται μετά το πρώτο μισό της ταινίας. Το 2006 είδε το «Superman Returns» να πιάνει το νήμα της ιστορίας εκεί που το άφησε το «Superman II». Το 2005 όμως ήταν ορόσημο της νέας εποχής: για πρώτη φορά DC και Marvel πάλεψαν σώμα με σώμα. (συνεχίζεται…)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: