Πόσο «Μεγάλη» είναι η «Αλλαγή»;

Έτυχε να δω το τρίτο επεισόδιο από τη «Μεγάλη Αλλαγή» που προβάλλει αυτή την εποχή η κρατική τηλεόραση. Για το πρώτο επεισόδιο είχε γίνει κριτική για την αντιδιαλεκτική αντιμετώπιση της ιστορίας και την αντικομμουνιστική λογική που το διέπει.
Στη συνέχεια υποτίθεται πως η σειρά συμμαζεύτηκε λίγο.
Εγώ δε θα σταθώ σε αυτά, αλλά σε κάτι παραπλήσιο. Στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (το θείο).
Από το 1974 ως το 1991 ήταν της μόδας στην Ελλάδα τα πολιτικά βιβλία (μετά τα σκότωσε όλα η ιδιωτική τηλεόραση). Ύστερα από μια επταετία χούντας και πολλά ακόμα χρόνια πολιτικής καταπίεσης ο Ελληνικός λαός έβγαζε το άχτι του (και) στα βιβλιοπωλεία.
Το ΚΚΕ διακινούσε τους κλασικούς του Μαρξισμού. Το ΠΑΣΟΚ βιβλία του Αντρέα και της Μάργκαρετ (π.χ. Η δημοκρατία στο απόσπασμα) ή του Γιάννη Κάτρη. Τι διακινούσε όμως η ΝΔ;
Πέρα από διάφορα ιστορικά βιβλία, αισθητικής σημερινού ΛΑΟΣ, για την πολύ συντηρήτική βάση της ΝΔ, πολλή πέραση είχαν οι (αγιο)βιογραφίες του Καραμανλή, οι οποίες απευθύνονταν στους υπόλοιπους φίλους και οπαδούς της.
Από τη στιγμή που ο Καραμανλής γύρισε στην Ελλάδα, είχε τη μανία να καταγραφεί στην ιστορική μνήμη και μάλιστα ως «Εθνάρχης».
Οπότε με φροντίδα του στενού του συνεργάτη Π. Λαμπρία άρχισε η μαζική παραγωγή (αγιο)βιογραφιών.
Αυτό που θυμάμαι πολύ καλά είναι το περίφημο «Καραμανλής, ο Έλληνας που ξεχώρισε» του Γάλλου ακαδημαϊκού Ροζέ Μασσίπ (που οι φήμες έλεγαν πως το έγραψε ο Λαμπρίας μόνος του και ο Μασίπ απλώς πληρώθηκε!)
karamanlis
Και τι δεν είχε το βιβλίο. Ο Καραμανλής ήταν ο «μοναχικός αετός», ήταν η Ελληνική εκδοχή του Ντε Γκώλ, ήταν ο αυστηρός ευπατρίδης, ο «αυτοεξόριστος» του Παρισσιού «που υπέφερε με ξεχωριστή αξιοπρέπεια την εξορία», ο λιτοδίαιτος, ο ασκητικός ηγέτης, ο «Ευρωπαίος» κλπ
Επίσης θυμάμαι αντίστοιχα βιβλία του Ν. Μάρτη, του Μ. Έβερτ και άλλα.
Λοιπόν το τρίτο επεισόδιο της «Μεγάλης Αλλαγής» ήταν σαν μια οπτικοποιημένη εκδοχή αυτών ακριβώς των βιβλίων! Μάλιστα ο Ν. Μάρτης ήταν ένα από τα πρόσωπα που μιλούσαν για τον Καραμανλή!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα! Μια που ο σημερινός κουρασμένος εργαζόμενος δε θα έδινε πια ούτε δεκάρα για να αγοράσει (αγιο)βιογραφίες του «Εθνάρχη» το κρατικό κανάλι του την προσφέρει οπτικοποιημένη για να μην ξεκουνάει από την πολυθρόνα του!
Όταν με το καλό γίνει και ο Γιωργάκης πρωθυπουργός θα έχει σημάνει η ώρα να δούμε το «Η δημοκρατία στο απόσπασμα» σε εκδοχή τηλεοπτικής έρευνας (θα είναι ένα πολύ αστείο δίδυμο αφηγητών Τσίμας- Πρετεντέρης).

Αυτά τα λίγα για τη «Μεγάλη Αλλαγή» που δεν είναι καθόλου μεγάλη και ούτε στο ελάχιστο αλλαγή…

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Δίχως πολλά λόγια: Δικά του έργα η ανάπτυξη της χώρας, η ισχυροποίηση της οικονομίας, η αναβάθμιση της Ελληνικής διπλωματίας, η είσοδος της χώρας στην τότε ΕΟΚ, η απόλυτη εξομάλυνση του πολιτικού βίου, η μάχη για την εξάλειψη των μετεμφυλιακών παθών, η εμπέδωση της Δημοκρατίας. Όλοι οι ξένοι ηγέτες εκείνης της εποχής του έπλεξαν το εγκώμιο (όρα Σμιτ, Ντ’εστέν κλπ). Όλα αυτά σε αντιδιαστολή με το βίο κάποιων άλλων που μετά «τη δημοκρατία στο απόσπασμα», γέμισαν τον κοσμάκη κούφια λόγια, κατασπατάλησαν ευρωπαϊκά κονδύλια, δεν έκαναν ούτε ένα μεγάλο έργο, βόλεψαν με εφόδιο μόνο ένα «πρασινόχαρτο» το μισό ελληνικό πληθυσμό στο δημόσιο και μετέτρεψαν τη λογική της ρεμούλας, του ρουσφετιού, της μίζας και της αρπαχτής σε απόλυτο εθνικό μας χαρακτηριστικό, τη διαφθορά σε απόλυτο εθνικό μας γνώρισμα. Μεγαλείο!!!

  2. Απάντηση δίχως πολλά λόγια: Δικά του έργα η αντιπαροχή που τσιμέντωσε την Αθήνα, η αστυφιλία που έκανε την Αθήνα υδροκέφαλο τέρας, το ξήλωμα των γραμμών του τραμ και του σιδηροδρόμου Αθηνών- Λαυρίου, το ξεπούλημα της Κύπρου, οι εκλογές της βίας και νοθείας, η ανοχή στις παρακρατικές φασιστικές οργανώσεις που δολοφόνησαν το Λαμπράκη, η ευθύνη της αστυνομίας που δολοφόνησε τον Πέτρουλα, η συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια λίγων προνομιούχων, η πλήρης υποταγή στους Αμερικανούς.
    Στις 9 Μαϊου 1956, παραμονή της εκτέλεσης των Μιχαήλ Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, ξέσπασε στην Αθήνα μαχητικό συλλαλητήριο. Ο Καραμανλής το αντιμετώπισε με τα όπλα: Τέσσερις διαδηλωτές κι ένας αστυνομικός διευθυντής έπεσαν νεκροί, ενώ μετρήθηκαν 165 τραυματίες από σφαίρες κι άλλοι εκατό από κλομπ.
    Κυβέρνησε περισσότερα χρόνια από κάθε άλλον την Ελλάδα και ο ίδιος και όλη του η οικογένεια απέκτησαν μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Ουδέποτε έκανε αντιπολίτευση- τα παρατούσε και έφευγε (ενίοτε με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης). Ήταν εκείνος που έφερε τον Ανδρέα Παπανδρέου πίσω στην Ελλάδα για να του προσφέρει τη θέση του επικεφαλής του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών όπου και εργασθηκε ως σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Χαρακτηριστική είναι η φράση που φέρεται να είπε μετά τη δολοφονία Λαμπράκη από παρακρατικούς: «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο».

    Εντελώς συμπτωματικά στη «Μεγάλη Αλλαγή» δεν ακούστηκε η παραμικρή κριτική εναντίον του. Αλάνθαστος;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: